We hebben een bellert…

Tegenwoordig heeft bijna iedereen een mobieltje. Je raakt er zo aan gewend dat je echt een probleem hebt als het kassie het begint te begeven. Eerst was ik nog uitermate tevreden met mijn Nokia N80. Leuk belgevalletje met alles erop en eraan. WIFI, camera, MP3-spelertje en je kon er zelfs mee bellen. SMSen is natuurlijk ook favoriet. Even een lief berichtje naar je meisje zonder dat de omgeving er iets van merkt. Maar de Nokia N80 begon steeds meer kuren te vertonen en al gauw werd het een Neukia N-80. Een sms versturen werd een hele toer want voordat deze een keer weg was, was je al gauw 4 minuten verder. Ook bellen werd een probleem want het speakertje voor discreet bellen begon het te begeven. Men hoorde mij dus wel (achteruit bidden) maar ik hoorde de beller niet. Daar kan ik dus hel erg slecht tegen want er zijn momenten waarop een haperende telefoon heel erg slecht uit komt.

Het werd dus tijd voor maatregelen. Aangezien je tegenwoordig voor 9 euro al onbeperkt internet kunt genieten op je mobiel en de N80 daarin niet volledig aan de wensen voldeed viel de keuze op vernieuwing. De keuze is gevallen op de HTC Touch P3450. Wat een verademing zeg en wat en mogelijkheden! Je kan er natuurlijk ook gewoon mee bellen maar wat er verder allemaal nog op zit…..teveel om op te noemen, en dat in zo’n klein kastje. Ik heb hem nu een halve dag en in tegenstelling tot 99% van alle Nederlanders heb ik me eerst verdiept in de gebruiksaanwijzing voordat ik knopjes ben gaan drukken. Je hebt gewoon een complete PC in je broekzak compleet met Zinloos Mobile (Windows Mobile ®). Het kost wel een paar centen maar echt, het is de moeite waard. Het is nu weer leuk om een sms te krijgen en te versturen. Nu nog even 278 contacten overzetten 😐

htc.jpg

Ze zijn gek geworden hier….

nr3z2858.jpg

In juli schreef ik al een stukje over de SGP-goeroe Otto van der Tang en zijn volgelingen van de Stichting “Rhenen Rustig en Groen”. Deze heeft zijn Voodoo-pijlen gericht op de Rijnweek. Met zijn bestemmingsplan-problematiek, broedseizoenen en geluidsoverlast is hij de gemeente Rhenen en de Rijnweek een echte “pain in the ass” aan het worden.

Wat hij echter vergeet is dat hij merendeel van de inwoners veel tekort doet als hij als winnaar uit de strijd komt. Hij treft immers niet alleen de meer dan 200.000 bezoekers van de Rijnweek, ook de kinderen van de “speelweek” (lees bouwdorp), de circussen en de Koninginnedag worden in “de Tang” genomen als de bestemmingsplannen niet veranderd worden.

Is het niet zo dat er ergens in Nederland een kerk [klik] staat waarvan de klokken niet meer mogen luiden ‘smorgens? Iedere zondag worden er in Rhenen in ieder geval een paar straten onnodig gewekt op de enige rustdag van de week. Ik zeg; laten we met z’n allen lid worden van de stichting “Rhenen Rustig en Groen” en onze zondagsrust veiligstellen. Wie durft?……..

S(h)iteCom

Het Planet Internet verhaaltje is uit (geloof ik). Ik heb al sinds 18 juni geen aanmaningen meer gehad dus ik geloof dat het nu eindelijk geregeld is. Maar goed, internet behoort tot de orde van de dag en ik geniet van mijn aansluiting via Casema. In 1 woord probleemloos!! Of toch niet helemaal? Steeds vaker kreeg ik de melding dat ik via de router van SiteCom geen verbinding met internet had. Ach, dan bel ik die fijne helpdesk van Casema toch even…. Die zijn goed hoor, tsjekken van afstand de hele hap. Toch ontdekte ik een klein minpuntje. De service richting de SiteCom Router was beduidend minder en strekte eigenlijk tot een duur 0900 nummer. Dat vond ik een beetje jammer maar gelukkig heeft de router een resetknop. Het enige nadeel is dat de router dan echt dom is en er een UTP-kabel aan te pas moet komen om de draadloze verbinding weer te herstellen. Tot vanmorgen…..

Vol goede moed startte ik mijn Bookje op. Helaas, ik kreeg wel verbinding met de router maar deze weigerde het internetsignaal door te geven. Ach, even een resetje en dan kan hij weer. Maar helaas, na het resetten van de router gingen er steeds meer lampjes uit i.p.v. aan. Daar zit je dan. Alle stekkers eraf, spanning eraf en er weer op, een reset en nog geen resultaat. Casema bellen had niet zoveel zin, die slapen nog om 06.30 uur. Bovendien zou de service richting de router toch minimaal zijn. Ik werd wel een beetje pissig en heb een einde gemaakt aan de leidensweg van de router. Reïncarnatie is niet meer mogelijk na een close encounter met “maat 42″….

Het kost een paar centen maar dan heb je ook wat zeggen ze wel eens. Ik heb nu gekozen voor een Linksys router. Volgens meerdere bronnen 1 van de beste router-producenten. Volledig plug en plee zo wordt geschreven. Nou, dat was niet helemaal waar. Maar ik begon steeds meer aan de modem te twijfelen want twee routers die geen internetsignaal doorgeven is wel erg verdacht. In de middag toch maar even met Casema gebeld. De vriendelijke man aan de andere kant van de lijn wist te vertellen dat de modem correct werkte. Maar de router verdiende nog een extra instelling en zie daar……..we schrijven weer 😉

Voorgrond…

Natuurlijk was het niet de politie-ferrari die het nieuws bracht vandaag. Vandaag mocht ik voor de Utrechtse (Rijks)politie op pad en wel naar het Wilhelmina Kinder Ziekenhuis in Utrecht. Het was even slikken voor mij en mijn kleine meisje toen vanmorgen om 06.40 mijn wekkertje ging maar ach, de klant is koning.

De “Doe een wens stichting” organiseerde vandaag in samenwerking met de Ferrari-club Nederland een evenementje voor reuma-patienten. Er waren ruim 100 Ferrari-eigenaren bereid gevonden om medewerking te verlenen aan een puzzelrit. Iedere deelnemer werd bij het W.K.Z. weggevlagd door Gekke Bavo. De rit eindigde op Rotterdam Airport alwaar iedere Ferrari-eigenaar zijn mede-passagier even mocht laten zien hoe hard zijn auto echt kon. Na de lunch vertrokken alle auto’s in een lange stoet naar het Ahoi waar familie en genodigden een soort defilé af namen. De begeleiding bestond uit ruim 25 motoragenten uit het gehele land en de coördinatoren van deze motormuizen moesten dus even vastgelegd worden.

Al met al weer een leuk initiatief en vooral een lust voor het oor als zo’n rode (?) bolide de klinkers uit de weg werkt wanneer hij vol gas wegbrult.

NR3Z6619.jpg

Achtergrond

Racen tegen Kanker klein.JPG

Commercieel gezien is Ron van Steenbergen een bron van inkomsten voor mij. Hij racet en ik zorg dat hij in de krant komt. Hij rijdt niet onverdienstelijk, in het Dutch Superbike kampioenschap heeft hij nog zicht op een tweede plaats in het kampioenschap. Het team waar hij voor uit komt heeft een bijzondere naam, “Stichting Racen tegen Kanker”. Voor iemand die door deze ziekte getroffen wordt is het altijd een race, eentje die maar sommigen zullen winnen. Met de verworven sponsorgelden organiseerd de Stichting een aantal evenementen voor gezinnen waarvan iemand door de ziekte getroffen is. Het initiatief is gestart in 2004 en heeft al heel wat families een onvergetelijke dag bezorgd. Ook worden families gesteund die door de ziekte in financiele moeilijkheden gekomen zijn. Helaas is kanker nog steeds een dodelijke ziekte en is het een treurige aanblik als je op de motor van Ron een lijstje ziet staan met als titel “in memoriam”. Ik ben bang dat lijstje nog wel langer zal worden.

Afgelopen dinsdag is er op het TT-circuit een “Circuit-dag” georganiseerd. Klik hier om te zien hoe deze dag eruit zag en zorg dat deze site een groot aantal hits gaat krijgen.

Accreditaties

De Rizla Racing Day behoort weer tot de geschiedenisboeken. Een fijn zonnetje, een aangename temperatuur en een leuk programma maakte het bezoeken van het TT-circuit meer dan de moeite waard.

Dit keer was ik verzekerd van een plaatsing in de Gelderlander dus had ik zelfs een beetje het gevoel van druk op mijn schouders om te moeten presteren. Deze druk was echter al aanwezig bij het aanvragen van mijn accreditatie zoals ik al eerder had geschreven. Het overleggen van een eerdere publicatie in de Gelderlander was echter voldoende om de persvertegenwoordiger van het TT-circuit te overtuigen dat ik niet voor de Donald Duck of de Tina kwam.

Verbazingwekkend was het echter om te zien hoeveel fotografen er langs de baan stonden waar velen van mijn vaste collega’s met mij, de nodige vraagtekens bij zetten. Leg mij eens uit wat 4 fotografen van 112 Drenthe (ja je leest het goed….4) langs de baan van een race-circuit moeten? Doe daar een aantal in onze ogen minderjarige compactcamera-houders bij en de ergernis is compleet. Ook de persvertegenwoordiger zelf geeft toe dat het zo niet langer kan. “Volgend jaar gaan we echt streng selecteren”, zegt hij. Nou, dan kan ik mijn camera wel aan de treurwillig hangen denk ik want zolang er geen hoofdredacteur is die een handtekening onder een bevestiging wil zetten, zit het er voor mij na dit jaar op. Of er moet een RTLGP Magazine o.i.d. opstaan en zeggen dat die mij wel een beetje op weg willen helpen. Ik bied me hierbij aan.

NR3Z6075s.jpg
De podiumdames bespreken nog even de “tacktiek” door.
Canon EOS 1D MarkII | 500mm | 1/50 | f4.0

PK_0908_1310_01a.jpg
Ron van Steenbergen stond levensgroot op de binnenpagina van de Gelderlander.
Canon EOS 1D MarkII | 500mm | 1/320 | f10.0

NR3Z6359s.jpg
Chris Vermeulen op zijn Rizla sponsord Moto-GP machine was echt een streling voor het oor.
Canon EOS 1D MarkII | 500mm | 1/250 | f14.0

NR3Z6385s.jpg
John Hopkins maakte meer meters op 1 wiel dan op 2.
Canon EOS 1D MarkII | 500mm | 1/250 | f10.0

NR3Z6465s.jpg
Jeroen Bleekemolen kreeg iedere bezoeker van zijn zetel met zijn indrukwekkende demo.
Canon EOS 1D MarkII | 500mm | 1/320 | f14.0