Bij GVVV-Hoek, de voetbalwedstrijd van gistermiddag had de scheidsrechter het spel niet meer in de hand. Het had dan ook weinig meer weg van een voetbalwedstrijd!


Look closer
Bij GVVV-Hoek, de voetbalwedstrijd van gistermiddag had de scheidsrechter het spel niet meer in de hand. Het had dan ook weinig meer weg van een voetbalwedstrijd!

Zo, vanmorgen nog even en paar meters tegels gelegd. Maar als je denkt dat ik weekend heb, heb je het mis. Zo dadelijk een voetbalwedstrijdje doen in Veenendaal waarvan de foto’s gelijk door moeten. Daarna het traditionele pakken der tas gevolgd door en ritje naar “Hutspot-city”. Zondagochtend naar Hengelo voor de brommerts gevolgd door het verzorgen van persberichten voor de verschillende media. Zondagavond vroeg te water want maandag is weer gewoon een werkdag. Het is een hele rit dit weekend maar wedden dat ik het met heel veel plezier doe?? 😉
Aanstaande zondag staat het Open Nederlands Kampioenschap wegracen voor motoren op het programma. Het circus verhuisd naar de Varsselring in Hengelo. Dit veredelde fietspad zal het strijdtoneel van diverse jonge en oude klassen zijn. Met mijn opdrachtgevers moet het verkrijgen van een mediakaart toch niet zo moeilijk zijn. Het ingevulde aanvraagformulier zei eigenlijk genoeg en ik ging er vanuit dat het van een leien dakje zou gaan. Ik kreeg echter een mailtje terug met het verzoek om een perskaart. Wat voor een perskaart, de permanente pas van Zandvoort? Ik ben verder nergens lid van dus meer smaken heb ik niet. Nou, dan moest ik toch maar een kaartje kopen naast mijn perskaart. Een perskaart gaf hen zekerheid dat ze niet Jan en alleman een kaart hoefden te geven. Zie ik er uit als Jan en alleman met ongeveer 20.000 euro aan Canonsponsering? Kom eens jongens, heb vertrouwen……. wat is er nog nodig om serieus genomen te worden? Maar ik koop een kaartje hoor, met meerdere opdrachten kan een kaaartje er wel vanaf.
Zo, we zijn geslaagd. Dochterlief heeft haar eigen bed uitgezocht. Een beetje een dure smaak maar ach, maakt het uit, als ze er maar gelukkig mee is. Het vervoeren was echter nog een klein probleempje. Het grootste deel paste niet in mijn auto. Bezorgen kon wel maar daar moest even 60 euro voor neergeteld worden. He??? Ik koop een bed van 550 euro en dan komen jullie het niet eens even brengen?? Ik gunde hen die 60 euro niet en heb zelf een passende oplossing gezocht. Trend-floppers……
Vandaag zat er niks anders op dan mijn lot gelaten te ondergaan. Er moet nog een bed voor mijn dochter komen en de Ikea staat bekend als dé specialist in leuke kinderbedden. Tenminste, dat zegt men. Nu kan ik kiezen tussen Duiven en Utrecht. De keus werd dus Utrecht. Leek mij voor deze keer wel aardig en dus daar gingen we gezellig met z’n tweetjes. Je bent er zo dus dat was het probleem niet. Eenmaal in de Ikea begit het gesodemieter. De route door de Ikea laat dan zeer te wensen over. Gelukkig bestaan er “short-cuts” dus hier en daar even tussendoor en ja hoor. De kinderbeddenafdeling. Nou sorry hoor, met 5 voorbeeldkamertjes is de keuze verre van reuze. Al snel besloten we om maar weer te gaan. Helaas was ik mijn TomTom vergeten want de uitgang zoeken is werkelijk een ramp. Je wordt gewoon verplicht om langs bepaalde afdelingen te lopen terwijl ik zo snel mogelijk naar buiten wil. De terugweg naar Rhenen was al evenmin een succes. Bij Lunetten al in de file dus bij Bunnik maar van de snelweg af en binnendoor naar Rhenen. Ik geef het op voor vandaag. Morgen weer een kans. Ikea? Nee dus, niet geslaagd.
Nederland is oranje getint en ook in Rhenen is deze kleur rijkelijk vertegenwoordigd. Sinds enkele jaren gaat in Rhenen de viering van Koninginnedag niet alleen gepaard met een monsterachig grote braderie maar wordt er ook een heus Konkoers Hoppekey gehouden. Het springen der paarden geniet verreweg de voorkeur van de kijkers die best in grote getalen aanwezig zijn.
Laat ik eens wat vrije plaatjes maken dacht ik. Dat valt tegenwoordig echter niet mee. Ik wilde nl. mijn 500mm eens loslaten op dit 1 PK sterke geweld. Aangezien het een verkeerschaos is in en rond Rhenen, besloot ik te gaan wandelen. Pff, dat was voor nu nog net iets te veel gevraagd. Ik ben nog niet helemaal op volle sterkte al ben ik wel aan de beterende hand. Kon ik voorheen met 2 minuten in de veerwei zijn, tegenwoordig doe ik daar al lopend toch zeker een halfuur over. Ik woon immers nu buiten het centrum van Rhenen. Geen succes dus. Uit pure moeheid heb ik meer paardjes gemaakt dan de bedoeling was. Puur en alleen omdat ik nog niet terug wilde gaan lopen.
In de hoek waar ik zat, zat echter nog een fotograaf. Nu ben ik niet afstandelijk maar had vandaag niet zoveel zin in diepgaande gesprekken, zeker niet met vreemden. De goede man dacht hier anders over. “Waar fotografeer jij voor?”, vroeg hij…. Waarom vraag jij dat?…. “Omdat ik voor de sporters fotografeer en eigenlijk niet wil dat iemand anders dat ook gaat doen”, was zijn antwoord. Dan ben je bij mij dus aan het verkeerde adres want zo gaan we niet met elkaar om. “Ik denk dat ik zelf wel mag bepalen wat ik met mijn fotowerk doe, denk je niet?”, zeg ik tegen hem. Ik was er gelijk klaar mee. Tot overmaat van ramp komt er enkele ogenblikken later een meisje op mij afgelopen die mij vraagt of ik een foto van haar heb. Ik verwijs haar door naar mijn “collega” waarop ze verteld dat hij hem niet heeft. Nu zit ik daar in eigen belang en dus hoef ik niet iedereen te fotograferen. Ik heb haar dus ook niet. Daarmee maak ik geen slechte beurt, hij wel 😉
Paardensport met een 500mm is wel een beetje overkill. Toch leuk geprobeerd 😉

Canon EOS 1D Mark II | 500mm | 1/400 | f8.0
Geen wonder dat het eigenlijk direct na het weghalen van de verstaande kies al zo’n pijn deed. Bij de “extractie” heeft de o zo vriendelijke chirurg de wortel van de naastgelegen kies gebroken. Een spliter hiervan was duidelijk te zien op de foto. Even snijden, boren, slijpen en volstorten. Touwtje erdoor en het lichtje was uit. Ik krijg het gebrek als ik aan zo’n hachelijk avontuur moet beginnen. Kan niet tegen die doekentroep over je gezicht, al die poespas eromheen. Dan breekt bij mij werkelijk het angstzweet uit. En dan dus maar even de beentjes in de lucht….. Maar we zijn weer thuis en ik ben er maar eens bij gaan liggen want ik ben doodop. Ben benieuwd naar het gevoel zonder verdoving. Het zal nog wel niet over zijn.
Update 27-04 Ik voel me zwaar K&%e.
Update 30-04 Nog niet veel beter, weinig eten dus de accu raakt leeg.
Soms is denken in oplossingen alleen, niet genoeg…….
Het leek een rustige dag te worden. Helaas, de pager besliste anders. Om 20:25 werd er een ongeval met beknelling gemeld op de A12 zuidbaan tussen Veenendaal en Ede. Normaal gesproken ga ik niet voor mijn werk naar de snelweg. De werkplek is dan te moeilijk dus ik bleef maar eens lekker op de bank hangen. Even later ging mijn telefoon. Iemand van de Gelderlander wilde toch graag nog een plaatje van het ongeval. Er was een mogelijkheid om er via een paralelweg simpel bij te komen. Nou ja, makkelijk bereikbaar en euro’s gegarandeerd, dan moest ik maar eens gaan. Er was sprake van een kop/staart botsing tussen een vrachtauto en een personenauto. En ja, als personenauto verlies je dit altijd.
Ik wacht altijd netjes even totdat alle slachtoffers in de ambu liggen en ga dan een paar overzichtjes maken. Zo ook nu, maar dit keer kwam ik niet ver. Iemand van Rijkswaterstaat klopte op mijn schouder en vroeg of ik een reflecterend hesje had. Die zit dus nog in de zomerkoffer en voor een blusjas was het nou net te warm. Maar niet om het één of ander, loopt mijn correspontente hier (zie pijll) niet zonder hesje en is die pennenlikker van RWS net niet daarvandaan gekomen?? Vrouwen zouden het veel beter doen in ons beroep. Haren op een speld, tieten vooruit, hoge hakken en een kort rokje aan en je loopt zo overal naartoe en naarbinnen……..

Peter, ik durf het bijna niet te vragen maar zou jij voor mij een foto willen maken? Maar natuurlijk wil ik dat wel. “Het is alleen een beetje een bijzondere foto”, zegt de stem aan de andere kant van de lijn. Ik dacht: “dat zal toch wel meevallen?”. Nou bijzonder was het. Er vertrekt vanuit Veenendaal een bus met leerlingen naar Athene. Op zich niks bijzonders, toch? Nee, dat niet maar de kneep zit hem in het tijdstip. Ze vertrekken om 02.00 uur!! Ik zit dus te wachten dat het zover is. En dan schrijf ik maar een stukje “complete onzin” 😉 Het wordt wel weer eens tijd voor wat foto’s, al zullen de foto’s van zodadelijk het weblog niet halen 😀
Opdeet: Pfff, om 02:00 uur vertrekken…..toen kwamen de eerste pas. 02:40 was het hele spul compleet. Aangezien ik altijd errug op tijd kom, ben ik er toch weer bijna een uur voor onderweg geweest. Jammer van de tijd.