“De samenleving” wordt steeds intoleranter. Maar wie is nou die samenleving? U, ik, uw buurman, de gemeente Rhenen? In mijn ogen is “De Samenleving” een afspiegeling van de gehele bevolking van Nederland. Het vreemde is dat er steeds meer culturele gewoontes verdwijnen omdat “De samenleving” dat zo wil. Het begon met Zwarte Piet nu is het vuurwerk aan de beurt. Men doet geloven dat men dagelijks, 365 dagen per jaar, overlast ondervindt van vuurwerk waarbij iedere hond ligt te rillen onder de tafel aldus “De Samenleving”. Nou ik denk zelf dat het de droom is van iedere vuurwerkhandelaar die zijn omzet dan nog nooit zo hoog gezien zal hebben. Is het dan wel zo dat iedereen in “De Samenleving” een hond in huis heeft?
Maar de hemel is iedere avond gevuld met het meest mooie vuurwerk als je “De Samenleving” moet geloven. Ook is er steeds meer sprake van zwaar- en illegaal-vuurwerk. Maar hebben we dat als “De Samenleving” niet zelf in de hand gespeeld? Door de betutteling vanuit de overheid is het legaal te verkrijgen vuurwerk tegenwoordig niet meer dan een klap in je handen en daar is niemand meer van onder de indruk. Het zijn de Astronauten en Kanonslagen van vroeger niet meer.
Uiteraard ken ik ook de keerzijde zoals op de foto is te zien. Al sinds mensenheugenis staat de kruising Achterbergsestraatweg/Cuneraweg in Achterberg (gemeente Rhenen) bekend als een plek waar feest vieren en gezellig samen zijn, vaak gepaard gaat met branden en vernielingen van straatmeubilair. De laatste 2 keer dat ik er als persfotograaf bij ben geweest (2022 en 2023) was zelfs de inzet van de Mobiele Eenheid nodig om brandweerlieden hun werk te kunnen laten doen zonder dat ze met vuurwerk bekogeld werden.
“De Samenleving” ziet het allemaal anders want als het aan “De Samenleving” ligt is iedere straat in Nederland een slagveld tijdens de jaarwisseling waarbij het vuurwerk gezien wordt als terroristische aanslagen op “De Samenleving” en de Mobiele Eenheid niet een straat maar een hele stad schoon veegt.
Oké, er zijn uitzonderlijke gevallen bekend waar het tijdens de jaarwisseling niet verloopt zoals “De Samenleving” dit had gewenst. Bewezen is echter dat met beperkte middelen en kapitaal er, zoals de jaarwisseling van 2024 naar 2025, in Achterberg een prima feest georganiseerd kan worden zonder noemenswaardige problemen.
Toch heeft “De Samenleving” gemeend om de traditionele Oud & Nieuw de nek om te draaien en voor iedereen de mogelijkheid om vuurwerk af te steken ontnomen. Zoals ik al vaker zeg: “Traditie-moord”. Om maar te zwijgen over de vele vuurwerk-verkopers die krenten in hun jaarlijkse omzet-pap als sneeuw voor de zon zien verdwijnen. Zo is “De Samenleving” dus nu verantwoordelijk voor het afsteken van de vuurpijl die een vuurwerkloos voortbestaan van de jaarwisseling inluidt. Het gekke is dat men mij nooit ergens om gevraagd heeft…. “De Samenleving” -1 dus.
Voorspelling
Ik waag me er doorgaans niet aan maar voor deze keer doe ik het toch. Ik ga een voorspelling doen voor 2026:
Er staat in 2026 een groep mensen op die zich actief gaat verzetten tegen het afzagen en in huis opzetten van echte kerstbomen. De geur van een verse dennenboom in de ochtend gaat verdwijnen want het afzagen van bomen voor het plezier van “De Samenleving” is niet meer van deze tijd. Iedereen aan de kunstkerstboom…..
Ja, mooi is hij… mijn nieuwe auto. Op een enkele jaloerse kennis na, krijg ik niets anders dan lovende woorden. Toch is er iets niet helemaal zoals het hoort. Dat ligt echter niet aan de auto of de eigenaar…. nee, ergens gaat er met de kleur van de auto iets niet helemaal goed…. zie onderstaande foto:
De zwarte vervuiling op mijn auto wordt veroorzaakt door het vele (veelal) zware verkeer dat over de Zwarteweg komt…. roet dus. Wat mij betreft studeren ze dan ook nog meer dan 30 jaar over de verbreding van de Rijnbrug want met het verbreden van de Rijnbrug zal ook de verkeersdrukte (weer) toenemen. Er is maar 1 goede Rijnbrug en dat is géén Rijnbrug!
Rhenen, 12 juni 2023. Geen brug. Fotograaf: Peter Kuhl.
Luiheid, daar hebben we allemaal wel eens last van, vooral als je gestoken bent door de luiwammes….. Maar in uitzonderlijke gevallen heeft het allemaal een net iets andere oorzaak. De laatste jaren was ik niet 1 van de fitste en dat kwam door slaapapneu. Bij een eerder onderzoek kwam dit al eens naar voren maar het aantal zogenaamde ademstops was onvoldoende om verder actie te ondernemen. Dat ik er last van had was echter wel duidelijk want ’s morgens op tijd op was garantie voor een algehele powernap van een uur of 3 in de middag. Rond 12:30 zat ik dan al te knikkebollen op de bank.
Op zich was er wel mee te leven maar verdere actie bleef uit. Totdat je wederhelft 6 van de 7 nachten besluit om op het logeerbed te gaan slapen omdat je in 1 nacht het halve grebbebos omzaagt… Dus we gingen wederom naar de KNO-arts om ditmaal te bekijken of er iets aan mijn snurken gedaan kan worden. Met een camera in mijn keel, een slaaponderzoek met neuro-sensoren op je hoofd en een narcose-slaap verder en de conclusie was duidelijk. Nu had ik wél teveel ademstops tijdens het slapen. Is dat dan gevaarlijk? Jazeker wel, als ze te lang duren kan je te weinig zuurstof in je hersenen krijgen en als je overdag te moe bent zou je bijvoorbeeld tijdens het werk of het autorijden in slaap kunnen vallen.
Na het laatste onderzoek stond een telefonisch consult met mijn KNO-arts op het programma. Dokter Wilbert Boek van het Ziekenhuis Gelderse Vallei (ZGV)… een no-nonsens recht-door-zee-man. Het aantal ademstops was inderdaad te hoog…. en eigenlijk moet u aan een apneu-apparaat. Hiermee wordt de beademing geholpen en neemt het aantal stops af. Maar, zo zegt Boek, u bent te dik. En dat zei meneer Boek niet 1 maal maar misschien wel 15 maal waarbij ik het best irritant begon te vinden. Zo irritant dat ik me echt met moeite kon bedwingen om niet rigoureus de verbinding te verbreken. Maar niets van dat alles, de irritatie sloeg om in motivatie. Met mijn 103kg schoon aan de haak (106 in het ZGV) begon ik met lijnen.
Bloed
Ondertussen had ik ook mijn jaarlijkse APK-keuring bij de cardioloog achter de rug. In het bijbehorende bloedonderzoek kwam naar voren dat de waarde van Triglyceride met 6,4 mmol/L veel te hoog was. Op het eerste gezicht zal het je niet zoveel zeggen maar als je bedenkt dat er mogelijk aderverkalking, hart- en vaatziekten en alvleesklier ontsteking door kan ontstaan kan je wel begrijpen dat het voor een hartpatient als ik niet heel fijn over komt. Ik geraakte dus bij de internist en de vriendelijke vrouw was zeer gesteld met mijn voornemen om af te vallen.
Doel en resultaat
In april van dit jaar begon ik aan de enorme uitdaging om van 103kg af te vallen naar 80kg. Niet zo heel moeilijk als je weet dat je met 2x uit eten in de week en de nodige vette happen op het werk wel weet waar de kilo’s vandaan komen. Vandaan komen ja…. maar om ze er weer af te krijgen is een stuk lastiger en met alleen niet meer uit eten en geen vette hap kom je er niet. Geen suiker, crackers en minimale hoeveelheid avondeten gecombineerd met dagelijks minimaal 10km wandelen en fietsen ging het afvallen toch wel vrij vlotjes.
Succes
Mijn eerst volgende afspraak met Dokter Boek was in real-life. Het was een mooie dag. Ik kon de dokter namelijk melden dat ik 10kg afgevallen was, het slapen beter ging en er niet meer uitgeweken hoefde te worden naar een logeerbed. De dokter was oprecht trots op mij. Aan de hand van gegevens die komen vanaf mijn i-Watch kon ik de dokter laten zien dat de kwaliteit van slapen sterk verbeterd was. De afbeelding hierboven geeft hier een mooi beeld van. Er werd een nieuwe afspraak gemaakt met de belofte dat ik nog eens 10kg zou afvallen. Als dat gerealiseerd zou worden kon ik volgens Boek rekenen op een nieuw onderzoek om echt uit te sluiten dat ik nog slaap-apneu zou hebben. De motivatie was dus wederom hoog!
Goed bloed
Ook stond er een bezoek aan de internist op het programma. Hiervoor was een nieuw bloedonderzoek nodig. De uitslagen waren (wederom) ver boven verwachting. Mijn Triglyceride waarde was gedaald van 6,4mmol/ltr naar 1,8mmol/ltr. Een supergoed resultaat volgens de internist en volledig op eigen kracht gerealiseerd. Voor wat betreft mijn bloedwaardes was het behandeltraject met succes afgesloten.
Eindconclusie
De laatste afspraak met dokter Boek was aanstaande maar de beoogde -10kg was (nog) niet gehaald, ik was blijven steken op -6kg. Dat was iets waar ik zelf meer teleurgesteld in was dan dokter Boek. Ik liet hem het verloop in slaapverstoringen zien, vertelde hem dat ik ’s middags niet meer sliep en mijn algehele gesteldheid zeer sterk verbeterd was. Hij was bovenverwachting enthousiast en complimenteus. Hij stelde ook voor om verdere onderzoeken op te schorten omdat het in zijn ogen geen meerwaarde meer had. Hij was er stellig van overtuigd dat ik geen hulp bij ademhalen nodig had en iedere kg die ik nu nog af zou vallen een bonus zou zijn. Hij was oprecht trots op het behaalde resultaat.
Afvallen loont dus. Voor mij heeft de gewichtsafname van 103kg naar 86kg een meer dan positieve uitwerking op mijn slapen gehad. Vergis je niet, slapen is echt belangrijk!
Je kent ze wel, de programma’s zoals die van Kees van der Spek en de zijne… opgelicht in het buitenland en dat soort programma’s. Dan zit je dat te kijken en dan denk je: “dat overkomt mij echt niet”…. Nou ik kan je zeggen, dus toch wel. Ook ik heb een Sociaal Overdraagbare Aandoening opgelopen. Het hele verhaal:
Maandag 16 september in de avond krijg ik een direct message van een buurmeisje. Of ik op haar wilde stemmen in een wedstrijd om influencer te worden. Ik twijfel en stuur haar nog een berichtje dat ik eigenlijk niet zo van het klikken op dingen ben. Ze geeft aan dat het gewoon kan en dat ze me heel dankbaar zal zijn. Nou vooruit, ik klik, log in en twijfel dan toch nog steeds en sluit de browser verder af omdat ik toch niet verder wilde gaan.
Even later krijg ik vreemde meldingen in Instagram. Er zijn accounts aan de mijne toegevoegd en uiteindelijk een e-mail met daarin de boodschap dat het wachtwoord, het telefoonnummer en het mailadres is veranderd. Dan is het klaar. Ik kom nergens meer bij, terug draaien is onmogelijk.
En dan komt het, je telefoon gaat. Een appje van Gbege uit Nigeria. “Problems getting in your Instagram-account? Do you want it back?”. Gelijk krijg ik een bericht met daarin een link om een herstel-code in te voeren. Enkele ogenblikken later een gesprek via Whatsapp. Aan de stem kon je gelijk horen dat het om een scammer ging. De schrik slaat je dan om het hart. Ik zeg hem dat het een mofo is en hang op.
Dan begint de zoektocht naar een mogelijkheid om in contact te komen met insta. Nou dat kan ik heel kort beschrijven, dat lukt niet…. op geen enkele mogelijkheid. Al mijn Whatsapp contacten een bericht gestuurd en op facebook een berichtje geplaatst. Meer kan je niet doen.
Ook heb ik een nieuw insta-account aangelegd met daarop de mededeling dat mijn oude account gehacked is en dit de nieuwe is. Via mijn lijst van volgers probeer ik nu iedereen te “verhuizen” naar het nieuwe account zodat ze alsnog kunnen zien dat de oude gehacked is. Stom is dan weer dat insta denkt dat je illegaal bezig bent als je ineens meer dan een bepaald aantal mensen uitnodigt om je te volgen…..
Mocht je via mijn account ook het slachtoffer geworden zijn van dezelfde praktijk dan bij deze mijn welgemeende excuses. Ik heb mijn lesje geleerd, als je iets van mij wilt dan mag je mij 24/7 bellen maar digitaal geef ik niks meer. Hopelijk heb je met het bovenstaande in ieder geval weer genoeg info om te voorkomen het jou gaat overkomen.
Voor de goede orde:
Het gehackte account is peter_kuhl.
Mocht je dit nog volgen dan vraag ik je bij deze vriendelijk om dit account te ontvolgen en te rapporteren en blokkeren. Zo zal hopelijk de kans op versprijden van deze Sociaal Overdaagbare Aandoening tot het verleden gaan behoren.
Het nieuwe account is: kuhlpeter67
And mate, if you read this…. If you want your money, come and get it, I’ll be waiting
Na een jaar van plannen, organiseren, dagdromen, oriënteren en betalen vertrok ik zondag 13 juli, om 04:30 uur, vol goede moed voor een weekje Groot Brittannië. Het eerste deel van de reis naar Duinkerken verliep uiterst voorspoedig met geen files, verrassend genoeg geen gezeur bij de douane en vlotte afhandeling van de bootreis richting Dover. Mocht je nog eens met DFDS willen varen, boek dan de “Premium lounge”.
Ook de reis van Dover naar de eerste bestemming Dolgellau in Wales verliep zeer voorspoedig. Bij aankomst m’n tent opgezet en alles ingericht, gereed voor 4 dagen verblijf. Ik had een kampeerplaats met stroom besproken dus was van alle gemakken voorzien.
Mach Loop
Waarom Dolgellau in Wales? In de regio van Dolgellau bevindt zich een gebied waar zowel militaire- als burger-vliegtuigen oefenen in laagvliegen. De veelal militaire vliegtuigen komen dan vaak op ooghoogte door de dalen tussen de bergen brullen. Erg imposant en de laagvliegers staan garant voor spectaculair beeldmateriaal. Geïnspireerd door foto’s en video’s op facebook en youtube plande ik dus mijn eerste deel van de reis naar dit gebied.
Mach Loop dag 1
Vol goede moed vertrok ik maandagochtend in alle vroegte naar de parkeerplaats bij CAD-west en CAD-east. 2 van de meest populairen spots in de Mach Loop. De parkeerplaats was zelfs om 08:30 al redelijk goed gevuld en waarschijnlijk was alleen de regen de reden waarom de parkeerplaats niet geheel vol was. De regen weerhield mij er niet van om de eerste beklimming van CAD-West te gaan doen en met wat regenkleding begon ik aan de berg. Boven gekomen bleek al snel dat mijn trainingsprogramma van dagelijks wandelen, al dan niet met foto-tas, verre van voldoende was. Ook al was de plek waar ik wilde zijn “slechts 495 meter hoog”, de steilheid van de berg, het gladde leisteen en leem maakte de klim een hele uitdaging. Maar ik was er en het lange wachten was begonnen….. in de regen. De berg beklimmen in een t-shirt leek dan een goed idee omdat je door de inspanning wel warm werd, als je stil zit op een stoel en onder je poncho schuilt voor de regen dan daalt de inwendige temperatuur in een rap tempo. Ik kreeg het dus zo koud dat ik niet anders kon dan de berg weer af te dalen, naar de kamping te rijden en warme kleding te halen. Klim nummer 2 was al weer een feit maar met warme kleding was het verblijf op de berg wel een stuk aangenamer.
Het duurde dan ook niet lang of de eerste F35 kwam vrijwel zonder aankondiging door het dal bulderen. Een F35 is op de vliegtuig-trackers niet te traceren en zonder scanner is zijn komst een volledige verrassing. Nog net op tijd wist ik hem vast te leggen voordat hij weer met een rotgang verdween. En weer wachten….
Wales, 14 juli 2025. Mach Loop day one. Fotograaf: Peter Kuhl.
Enkele uren later werden we nog getrakteerd op enkel doorkomsten van een F2000 Eurofighter maar daar bleef het dan wel bij.
Wales, 14 juli 2025. Mach Loop day one. Fotograaf: Peter Kuhl.
Wales, 14 juli 2025. Mach Loop day one. Fotograaf: Peter Kuhl.
Wales, 14 juli 2025. Mach Loop day one. Fotograaf: Peter Kuhl.
Mach Loop dag 2
Porthmadog, 15 juli 2025. Mach Loop day two. Fotograaf: Peter Kuhl.
100% regen, nul procent vliegtuigen….. dus een rondje door de regio. Gestopt in Porthmadog en wat siteseeing gedaan. Leuk om te zien dat hier nog een spoorlijn wordt onderhouden waarop men nog met een stoomtrein rijdt.
Porthmadog, 15 juli 2025. Mach Loop day two. Fotograaf: Peter Kuhl.
Porthmadog, 15 juli 2025. Mach Loop day two. Fotograaf: Peter Kuhl.
Porthmadog, 15 juli 2025. Mach Loop day two. Fotograaf: Peter Kuhl.
Porthmadog, 15 juli 2025. Mach Loop day two. Fotograaf: Peter Kuhl.
Mach Loop dag 3
Wales, 16 juli 2025. Mach Loop day three. Fotograaf: Peter Kuhl.
De vooruitzichten waren zeer gunstig met mooi en droog weer. De dag werd extra leuk door het bezoek van vriend en “partner in crime” Hans Hoekstra. Hans zat op een klein uurtje afstand van de Mach Loop en wilde ook een keer mee. Omdat de weersvooruitzichten goed waren gingen we er van uit dat de parkeerplaats snel vol zou zijn dus besloten we er om 07:30 uur al te zijn. Dat was krap aan net op tijd aangezien we de laatste 2 plekken wisten te bemachtigen. Samen beklommen we andermaal CAD-west, wat nog steeds een hele onderneming was. Eenmaal boven begon wederom het grote wachten.
Wales, 16 juli 2025. Mach Loop day three. Fotograaf: Peter Kuhl.
De meeuw was de enige die voorbij vloog in de ochtend ;-). Even leek het erop dat er helemaal niets voorbij zou komen en een groot aantal mede-spotters was al weer aan de afdaling begonnen. En net op het moment dat je denkt dat het niet meer gaat gebeuren wordt het ineens druk met een F35, wat trainingsvliegtuigen en een aantal F2000 Eurofighters. Daarmee was ook dag drie een succes te noemen.
Wales, 16 juli 2025. Mach Loop day three. Fotograaf: Peter Kuhl.
Wales, 16 juli 2025. Mach Loop day three. Fotograaf: Peter Kuhl.
Wales, 16 juli 2025. Mach Loop day three. Fotograaf: Peter Kuhl.
Wales, 16 juli 2025. Mach Loop day three. Fotograaf: Peter Kuhl.
Mach Loop dag 4
Wales, 17 juli 2025. Mach Loop day four. Fotograaf: Peter Kuhl.
Mijn laatste dag in het mooie Wales. Dat het weer in “een dal verder heel anders kan zijn” werd maar weer eens pijnlijk duidelijk. Aangekomen op de parkeerplaats kon ik het einde van de vallei niet zien door laag hangende bewolking. Opgeven is geen optie dus beklom ik voor de laatste keer de berg en installeerde mezelf op een mooi punt. Maar in plaats van opklaren trok de boel steeds verder dicht en was binnen een half uur het zicht nul. Ik kon de contouren van de berg aan de overkant niet eens meer zien. Ik hield goede hoop maar uiteindelijk was ik om 14:15 nog de enige die op de berg zat en dat was voor mij het moment waarop ik toch maar besloot om de pijp aan Maarten te geven.
Wales, 17 juli 2025. Mach Loop day four. Fotograaf: Peter Kuhl.
Wales, 17 juli 2025. Mach Loop day four. Fotograaf: Peter Kuhl.
Wales, 17 juli 2025. Mach Loop day four. Fotograaf: Peter Kuhl.
Mach Loop conclusion
De Mach Loop…. some love it, most hate it. In de Mach Loop is niets zeker. Er zijn 2 zeer onvoorspelbare factoren namelijk het weer en de vliegtuigen. Het weer is niet te beïnvloeden want de bewolking van dag 4 werd nergens voorspeld. Dat het een hele dagplanning in de war kan gooien is zeer zeker. Maar ook de vliegtuigen of beter gezegd de vliegbewegingen zijn een grote onzekere factor. De vliegbewegingen zijn namelijk nergens terug te vinden, er is geen planning en geen agenda. Je bent volledig aangewezen op de willekeur. Geïnspireerd door foto’s en filmpjes op facebook en youtube….. achteraf lijken het succes-berichten van vaak meerdere samengevoegde dagen.
Ik had eigenlijk maar 1 hele grote wens….. een foto van een F15 Strike Eagle in de Mach Loop. Als ik alles bij elkaar op tel en kijk hoeveel het me gekost heeft had ik die foto beter kunnen kopen want de F15…. die heeft in alle dagen geen bezoekje aan de Mach Loop gebracht.
“Een goed hart…”, zowel letterlijk als figuurlijk een veel gebruikt orgaan. Maar wat als je dénkt dat er iets mis is met jouw hart? Waar kan je dan terecht? Dan bel je natuurlijk de huisarts…. toch? Dat dacht ik in ieder geval wel. Ik heb volgens mijn horloge een steeds lager wordende hartslag in rust. De laagste waarde is op dit moment 38 slagen per minuut. Ik denk te weten hoe het komt maar het zit me toch niet lekker. Sinds 21 april ben ik streng op dieet en inmiddels 8,4 kg kwijt. Dagelijks wandel ik minstens 7 km maar vaker zelfs meer dan 12…. Veel dagen eet ik niet meer dan 1000 kCal en op zich voel ik me er prima bij.
Toch heb ik zo mijn zorgen want de lage hartslag in rust…. ik ben er druk mee. En dus belde ik vrijdagochtend 23-05-2025 de huisarts…. of de huisartsenpraktijk in dit geval. Je denkt dan even met de huisarts te kunnen overleggen maar niets is minder waar. De assistentie was niet van zinnen om mij met de huisarts in contact te brengen maar verwees mij door naar mijn behandelend cardioloog. “Kan ik die zomaar benaderen dan, zonder verwijzing”? Ja hoor, u bent al onder behandeling dus u kunt gewoon bellen. Via de telefoniste van het Ziekenhuis Gelderse Vallei (ZGV) werd ik doorverbonden naar de poli van de afdeling Cardiologie. “U bent beller nummer 1″…. maar na ruim 15 minuten was ik er al helemaal klaar mee en besloot om maandagochtend 26 mei 2025 terug te bellen.
De receptioniste van het ZGV hoorde andermaal mijn intro-informatie aan maar verbond mij niet door naar de poli van de afdeling cardiologie. Nee, haar leek het beter om mij even door te verbinden met de “eerste harthulp”, de speciale eerste hulp bij hartproblemen. Daar vertelde ik mijn probleem en wat schetst mijn verbazing; de alleraardigste dame zei doodleuk: “u moet eerst contact leggen met uw huisarts”…… Enigszins geïrriteerd vertel ik de mevrouw aan de andere kant van de telefoon dat ik niet zo van “het kastje en muur ben” en dat ik die dus al aan de telefoon gehad heb. De vrouw draait bij en zegt dat ze me dan door zal verbinden naar de afdeling cardiologie zodat ik mijn vraag voor kan leggen aan mijn behandelend cardioloog. Ook de assistentie van de afdeling cardiologie reageert ietwat verbaasd over de gang van zaken maar na wat gepruttel wil ze toch mijn vraag voorleggen aan mijn cardioloog. Die is aanstaande vrijdag weer aanwezig….. Voorlopig ben ik dus geen kl@$& opgeschoten. Aanstaande vrijdag 30-05-2025 is inmiddels afgelopen vrijdag en gebeld ben ik dus niet. Zo is het toch weer een heerlijk voorbeeld van de huidige staat van de gezondheidszorg geworden. Je betaalt 2400 euro per jaar (+ 385 euro eigen risico zoals in mijn geval) maar uiteindelijk is het gezondheid zonder zorg….
Nee, ik ga het eens niet hebben over die wielrenners die 2, 3 of 4 dik over de weg razen…… nee, er is veel te doen om het reguliere fietsverkeer in Rhenen. Van tunnels tot ongelijkvloerse kruisingen, alles wordt uit de kast gehaald om deze groep verkeersdeelnemers veilig aan het verkeer deel te laten nemen. Maar wordt het niet eens tijd dat de fietsers de hand in eigen boezem gaat steken? Ik denk van wel.
Waar fietst de fietser?
De beter bekenden weten waar ik woon, de Zwarteweg in Rhenen. Om bij mijn huis te komen moet je een inrit in rijden. Links rechts troelala, het maakt net uit welke kant je op gaat, de inrit loopt dood dus heel ver kom je niet. Als je weer weg wilt moet je via dezelfde weg weer terug. Je kunt dan links- of recht-afslaan, wat je zelf wilt. Wel even opletten want je kruist eerst een fietsstrook en daarna de hoofdrijbaan. Fietsers komen van beneden en dus van links….. of….. er heerst nogal wat onduidelijkheid over de weg die de fietsers af moeten leggen om naar het lager gelegen deel van de Zwarteweg te komen. Voor u als twijfelaar: er is speciaal voor u een verkeerslicht geplaatst dat deel uitmaakt van de kruising met de Lijnweg. Volg het fietspad naar beneden en u ziet het vanzelf. Wat u dus vooral niet moet doen is aan de verkeerde kant van de weg al dan niet op het fietspad of erger nog; de stoep de berg af komen zeilen met een bloedgang! U rijdt dan aan de verkeerde kant van de weg en verkeer dat de in/uitrit verlaat zal u zeer zeker over het hoofd zien!
Rood wat?
Rode verkeerslichten lijken de fietsers al evenmin iets te vertellen. Misschien voor alle duidelijkheid; men is al verplicht om te stoppen bij oranje! 2x per dag verplaatsen zich hele kuddes op hun stalen ros van de Betuwe naar Veenendaal en andersom. Dezelfde groep verkeersdeelnemers die men zoals eerder besproken in bescherming wil nemen, neemt het zelf niet zo nauw met de verkeersregels. Met grote regelmaat fietst men argeloos door terwijl de automobilisten optrekken om door voor hen groen licht te rijden. Als je ze erop aanspreekt kan je een grote bek krijgen en het internationale gebaar van ” vriendschap”.
Er is 1 fietser die de kroon spant. Keurig nette verkeersdeelnemer hoor. Fietst waarschijnlijk iedere dag rond 08:00 uur richting Wageningen en geeft zelfs aan dat hij/zij rechtdoor fietst op de kruising Zwarteweg/Grebbeweg (N225) richting Wageningen. Ik heb het al meerdere keren zien gebeuren, de hand recht vooruit om de rijrichting aan te geven. Ik zeg: “keurig”! Alleen jammer dat de fietser daarbij iedere keer vol door rood rijdt….
Provincie Utrecht
De provincie Utrecht doet ook een duit in het zakje. In 2020 hebben er op de kruising Zwarteweg/Grebbeweg (N225) tot twee keer toe een zeer ernstig ongeval voorgedaan waarbij een fietser overreden werd door een afslaande vrachtwagen. Deze ongevallen zijn deels te wijten aan de ongelukkige wijze van toekennen van groen licht aan beide verkeersstromen. Zowel de hoofdrijbaan als het fietspad kregen groen licht en dus moest men terug vallen op de verkeersregel die stelt dat recht doorgaand verkeer voor afslaand verkeer gaat. Bij beide ongevallen sloeg er een vrachtwagen af en in beide gevallen kwam daar een fietser onder. Na deze ongevallen is het programma van de verkeerslichten aangepast en waren de beide verkeersstromen losgekoppeld van elkaar. Maar kennelijk kost deze manier van verkeersregulering teveel tijd want inmiddels gaan beide stromen weer tegelijk op groen. Het gaat ergens weer een keer vreselijk mis vrees ik en dan is de kans niet klein dat er weer een tekening van een fiets op de rijbaan zal verschijnen.
De natuur in- en rondom de gemeente Rhenen wordt voor een groot gedeelte opgeslokt door het Utrechts Landschap of ook wel het Utrechts Landjepik. Het Utrechts Landjepik realiseert meer en meer natuurgebieden zoals De Blauwe Kamer, De Palmerswaard en als laatste de Elster Bovenwaarden. Prachtige wildpartijen die moeten zorgen voor een weelderige aanwas van flora en fauna. Het zijn echter de achtertuinen van de leden van het Utrechts Landjepik want de normale burger is er niet welkom.
Geweldig mooi natuurlijk maar ook in bestaande gebieden zwaait het Utrechts Landjepik met de scepter. Er worden steeds meer stukken bos afgesloten en omgetoverd tot rustgebied voor de dieren die er leven. Nou ben ik geen fauna-beheerder en reikt mijn geschiedenis niet verder terug dan het begin van de jaartelling zo’n 2024 jaar geleden maar de dieren en de mensen passen prima bij elkaar. Was het niet het Utrechts Landjepik dat maanden achtereen in de bossen rondom Rhenen forse houtkap pleegde onder de noemer “uitdunnen voor nieuwe aanwas”. Hiermee is echter een doorzon-bos gecreëerd waarbij de beschutting voor de dieren nog maar ver te zoeken is. Het hout heeft het Utrechts Landjepik in ieder geval genoeg geld opgeleverd.
Dus gaan we hekken plaatsen en borden plaatsen op plekken waar men voorheen gewoon kon en mocht wandelen. Nou heb ik al heel wat kilometertjes weg gewandeld in de Rhenese bossen maar zelden heb ik enige vorm van wild weg zien sprinten na mijn verschijning.
Het heeft het nieuws nog niet bereikt maar volgens mij hebben we naast die van Ouwehands Dierenpark wolven op de Grebbeberg. Men heeft deze namelijk verjaagd met paintball geweren zo lijkt het. Of….. is het andermaal een voorteken dat men een groot aantal bomen gaat kappen die in de weg staan? Als je er gaat letten kan je niet anders concluderen dat dit toch een flink aantal bomen betref en ook niet zulke kleintjes. Wat ik mij dan afvraag is; of het Utrechts Landjepik hiervoor ook een vergunnen heeft aangevraagd bij de gemeente Rhenen….. De natuurlijke aanblik an het pad onderlangs de Grebbeberg zal erdoor onherstelbaar beschadigd worden. Zonde!
Onze heilige koe…. iedereen is er zuinig op althans….. ik in ieder geval wel! Ik ben er ook nog eens heel trots op, het is immers al lang niet meer de originele Opel Grandland X zoals ik die ooit eens kocht. Hier en daar een stukje gewrapt, voorzijde van de auto ontchroomd, rode remklauwen en rode autogordels, zomaar een greep uit de verfraaiingen die ik heb aangebracht.
Maar niet iedereen is even zuinig op zijn auto, als het zijn of haar auto al is. Lease-auto’s hebben het vaak zwaar te verduren maar ook gewoon een personenauto die eigen bezit is wordt vaak niet zo behandeld als ik dat zou doen. Vooral met parkeren laat men het vaak afweten en is men niet zo voorzichtig. Kort op elkaar parkeren, deuren open gooien en vol tegen de auto die ernaast staat…. één van mijn grootste angsten. Ik zoek dan ook de minst risicovolle plaatsen uit in bijvoorbeeld de parkeergarage in de AH.
Er zijn een paar plaatsen waar niemand naast je kan gaan staan en die hebben mijn voorkeur ook al moet in dan soms de hele garage door. Andere plekken steek ik vaak recht in zodat de volgende schuin-parkeerder een flink eind van mijn auto vandaan staat. Zo ook afgelopen donderdag. De auto nu dus recht vooruit geparkeerd, parkeerschijf gezet en kleine boodschap gedaan. Bij terug komst trof ik het volgende tafereeltje aan:
Hier word ik dan weer heel verdrietig van. Ik kon er niet eens tussen om te kijken of er schade was, zo dicht stond deze auto op die van mij. Ik was er al direct helemaal ziek van. Terwijl ik nog sta te kijken hoor ik achter mij een vrouwenstem: “oh ik heb u wel een beetje vastgezet geloof ik”….. Een vrouw op leeftijd met drie potjes in de hand komt naast mij staan niet wetende dat het even beter was geweest om niet te vertellen dat het haar auto was.
Het lukte me ook niet om mijn boosheid te verbergen en ik heb haar op een “héle nette manier” gevraagd of zij dit de volgende keer niet meer zou willen doen, bij geen enkele auto. Daarna heb ik haar naam, adres en telefoonnummer opgevraagd zodat ik, mocht ik bij thuiskomst (in daglicht) schade vinden, haar hiervoor verantwoordelijk kon stellen.
Eenmaal thuis is het achterportier toch licht beschadigd maar met een beetje cleaner en poets is het weg. De mevrouw zal het hopelijk niet zo snel vergeten.
Toeteren, wie doet het niet? Toetoet ik ben ongeduldig, ga aan de kant! Toetoet het is groen, ga rijden! Toetoet u komt achteruit, pas op voor mijn auto! Toetoet u staat op een kruis, u blokkeert de doorgang! Vroeger toeterde je nog wel eens als je een mooie vrouw zag lopen langs de kant van de weg. Maar dat mag ook al niet meer, net als fluiten overigens. Zomaar een greep uit de toeter-mogelijkheden. Even voor de goede orde, je mag alleen toeteren ’ter afwending van gevaar’ zo staat in de wet omschreven. Alleen als er echt gevaar dreigt dus.
Er is echter een bevolkingsgroep, of een groep verkeersdeelnemers zogezegd, die het toeteren toch een ware kunst heeft verheven……. de vrachtwagenchauffeurs. Ik ga het even niet hebben over die fantastisch klinkende open uitlaten waarmee menig wettelijke decibel-grens wordt overschreden. Nee, de toeters die men kan laten klinken….. de éne nog harder dan de andere waarbij de Train à Grande Vitesse met het geluid van een beschaafd scheetje huilend achter in de hoek verdwijnt. Wat is er mis met zwaaien naar elkaar? Nee dan moet er dus getoeterd worden en dat geeft echt overlast kan ik je zeggen. Ik woon naast de kruising van de N233 net na de Rijnbrug en dagelijks wordt de buurt opgeschrikt door afscheid van elkaar nemende t…ruckers. Als het er meer dan twee tegelijk zijn dan is het echt feest hier maar echt niet grappig. De kroon spant t….rucker Henk (ik noem hem even voor het gemak Henk). Als hij voorbij komt dan hoor je hem op een kilometer afstand al aan komen. Deze Henk speelt namelijk het volledige refrein van “Baby Shark tutududuuu”….. Echt bespottelijk gewoon. Ik ben benieuwd of er ooit nog eens gehandhaafd wordt op deze vorm van geluidsoverlast. Opgetuterd ermee!
Er is wel één uitzondering. De Truckersdag van Heimerstein. Ik heb er jaren een plaatje van gemaakt en geloof mij, toeteren doen ze dan….. en veel ook. Bij het zien van al die blije gezichten in die cabines krijg ik dan weer kippenvel. Voor de liefhebbers, zaterdag 7 september gaat het weer gebeuren!
