Vrijweidersweg

Navigatie-systemen in de auto zijn tegenwoordig niet meer weg te denken. Het is handig en je verdwaalt bijna nooit. Ik zeg bijna want die van mij was vandaag toch echt helemaal het spoor bijster. Ik kreeg een melding van een voertuigbrand op de Vrijweidersweg in Achterberg. Ach, ik zat toch wortel te schieten op de bank dus trok ik de stoute schoenen maar weer eens aan om wat plaatjes te gaan maken.

Garagedeur alvast open, jas aan en tas in de auto… gaan!! Onderwijl voer ik het adres in het navigatie-systeem en helaas, de Vrijweidersweg is niet in Achterberg. Tsja, dat wordt zoeken naar een speld in een hooiberg maar ik probeer toch nog even of deze niet per ongelijk in Rhenen is ondergebracht. Ja dus… voor mij ontbreekt dan ook elke logica maar goed.

Onderweg lijkt het er op dat het systeem echt volledig de weg kwijt is want ik zie op de kaart dat ik een rondje moet gaan rijden. Gelukkig zie ik in een ooghoek de blauwe lichten van een brandweerauto en een vette rookpluim. Gevonden, maar om nou te zeggen VrijweidersWEG… Het is een verlaten zandpad in “the middle of f$#@ing nowhere”…. Branden deed de graafmachine echter wel….

PK_0603_1516.jpg

PK_0603_1520.jpg

Chaos

Het laatste woord over de Cuneraweg/Lijnweg is vast nog niet uitgesproken maar ik weet zeker dat vandaag de gevoelige snaar weer flink geraakt is. Een simpele kop/staart botsing op de N233 rond de klok van 17.10 uur heeft namelijk voor een ware verkeerschaos gezorgd. Al het verkeer uit de Betuwe mocht namelijk nog gewoon langs het ongeval terwijl het verkeer vanuit de richting Veenendaal omgeleid werd en wel dwars door het centrum van Rhenen. Dit resulteerde in forse file-vorming in het gehele centrum van Rhenen. Het zag er ook niet uit als je bedenkt dat daar ook gewoon complete vrachtwagen-combinaties tussen stonden. De binnenwegen van Rhenen zijn daar niet voor bestemd en ik denk dat menig chauffeur met klotsoksels Rhenen weer uit gekomen is…

PK_2702_1710.jpg

Asjemenou ?

Het moest er een keer van komen want het parkeerprobleem bij mij in de straat lijkt niet minder te worden. Maar ik zou zeggen: “zoek de 10 verschillen” 😉

NR3Z7672.jpg

NR3Z0020.jpg

Liefde liefde

Ohw meisjes toch…

Annemarie, Bianca, Christine, Diana, Eline, Frederieck, Gerda, Herma, Ineke, Jolanda, Karin, Leonie, Marleen, Nadia, Oukje, Petra, Quincy, Renate, Simone, Tanja, Ursela, Veronique, Wendy, Xavira, Yvonne en Zvetlana, hartelijk dank voor de lieve kaartjes die jullie gestuurd hebben. Vorig jaar was ik ook al zo goed bedeeld [lees]. Toch had ik er dit jaar nog een stuk of 4 waarvan ik de herkomst niet heb kunnen achterhalen. Maar bij deze wil ik jullie allen hartelijk danken! Jullie maken het leven een stuk aangenamer!!!

Deo-plicht

Over het rookverbod in de horeca is denk ik al meer dan genoeg over gesproken en geschreven en zelfs na een half jaar houdt dit onderwerp de gemoederen nog steeds bezig. Kroegbazen zien hun omzet dalen en overtreden regelmatig de wet door toch mondjesmaat het roken te gedogen.

Ik moet echter toegeven dat menig uitgaansgelegenheid er wel op vooruit is gegaan nu er niet meer gerookt mag worden. Ik kan me nu dan ook voorstellen hoe de niet-rokers onder ons zich al die jaren gevoeld moeten hebben toen wij er nog vrolijk op los rookten. Niet dat we nu niet vrolijk zijn, we roken alleen niet meer.

Maar om nu te zeggen dat de lucht volledig opgeklaard is… Ik was laatst in een uitgaansgelegenheid waarvan ik de naam verder niet zal noemen en het rook er alles behalve fris. Op slechts enkele vierkante meters stonden een aantal personen die kennelijk vergeten waren om deodorant onder de armen te spuiten want je werd er onpasselijk van de zweetlucht die er hing. Nu kan het toeval zijn maar ik heb het idee dat die lucht er altijd al moet zijn geweest. Hij werd alleen gemaskeerd door de sigarettenrook die er vroeger hing.

In navolging van het rookverbod lijkt het mij een strak plan om de portiers van een gelegenheid te instrueren om bezoekers even onder de oksels te besnuffelen voordat ze toegang krijgen. Geen deo, geen toegang. Het gaat wat ver om ook nog te selecteren op de geur van de deo want iemand die WC-Eend onder zijn armen spuit of het toiletblokje een keer onder zijn armen door haalt doet in ieder geval moeite om niet naar zweet te ruiken. Zo zijn we met z’n allen weer een stukje in de richting van een fris-ruikende uitgaansgelegenheid….

En toen was er licht.

Maar wat als het er niet meer is? Dat overkwam mij dus zondagavond om 21.33 uur toen het licht voor de rest van de zondag uit ging in het grootste deel van Rhenen en Achterberg. Dan zit je dus in het donker…. Geen licht, geen verwarming, geen koelkast, geen internet en wat voor mij een regelrechte ramp is; geen verwarming van mijn waterbed. Dan word je eigenlijk pas weer met je neus op de feiten gedrukt hoezeer wij afhankelijk zijn van de in de meeste ogen zo simpele dingen als de stroom die uit de muur komt…. dan kun je niets anders dan snel de kaarsen op tafel aansteken en wachten op de terugkeer.

De straten zijn aarde donker en overal zie je zaklantaarns aanflitsen van mensen die even een praatje gaan maken bij de buren. Ik bel even met de weekend-redactie van de Gelderlander om het euvel te melden en deze gaat aan de slag om meer informatie in te winnen bij de elektriciteitsmaatschappij ENECO. Dat is een “van het kastje naar de muur” verhaal geworden maar uiteindelijk heeft hij de juiste persoon aan de lijn. De beste man wist te vertellen dat er ergens een kinkje in een kabel gekomen is en er uit voorzorg een groot deel van Rhenen zonder stroom is komen te zitten.

Inmiddels begint mijn pieper ook te leven en wordt er om een hulpverlening op Ouwehands Dierenpark verzocht. Daar blijkt dat de pompen van de diverse aquaria stil stonden waarna de brandweer met een nood-aggregaat voor wat opluchting moest gaan zorgen. Inmiddels ben ik ook op pad gegaan want een plaatje bij en praatje doet het altijd goed in de krant. Maar helaas tref ik tijdens mijn rondje door de regio nog geen mannetjes van ENECO.

Wel heb ik inmiddels contact gehad met mijn maatje Marc en ook hij gaat de regio in, echter ook tevergeefs. We treffen elkaar bij de brandweerkazerne om het één en ander kort te sluiten. Ik besluit om de correspondent van de Gelderlander nog eens te bellen en het nummer van de persvoorlichting van ENECO op te vragen. Deze adviseert mij om even te googelen op internet…. maar natuurlijk, dat wordt lastig Arnold. Hij realiseert zich ineens dat het een zinloze opmerking is en geeft het nummer zelf. Maar ook de persvoorlichter kon ons geen exacte plaats geven van de kabelbreuk en dus keren we terug naar mijn huis voor een afzakkertje.

Bij kaarslicht gaan we de gevolgen van een stroomstoring nog even na. Koude waterbedden, warme koelkasten, ontdooide vriezers en een baby-boom passeren de revue. Het is natuurlijk wel heel erg romantisch als je alleen nog kaarsjes aan hebt in huis. Als Marc om 01.15 uur naar huis gaat weet hij te melden dat in kleine delen van Rhenen weer langzaam verlichting begint te branden en uiteindelijk gaat bij mij om 01.42 uur ook het licht weer aan. Als ik uit het raam van de keuken kijk staan er 4 busjes van ENECO voor de deur. Ineens realiseer ik me dat er hier achter de huizen ook een trafo-huisje staat….

Zwaan kleef aan

Tijdens een ritje in de regio trof ik in het schaarse water na de ijs-periode dit stel aan. Het was wel een hele toer om erbij te komen waarbij schrikdraad toch wel 1 van de grootste en pijnlijkste hindernissen was…. Niet grappig dames!!!

PK_3001_1557.jpg

Steek het maar in je…

Dat de gemoederen in de gemeenteraad in Rhenen vaak hoog op lopen is niet nieuw. Dat de heer Wiesenekker daar vaak aan ten grondslag ligt is ook niet nieuw maar de goede man is door een trouwe achterban gekozen en heeft dus recht van spreken. Hij bijt zich vaak vast in zaken die het overige deel van de gemeenteraad vaak met “minder belangrijk” af doet en dat siert de goede man. Hij haalt vaak de krant met opmerkelijke acties en ik zeg dan maar: “negatieve publiciteit” is ook publiciteit.

Ook vandaag haalde Wiesenekker wederom de Gelderlander en wel met een heel opmerkelijk stukje “taal en vakmanschap”.

Burgemeester per ongeluk beledigd

Rhenen – Het Rhenense gemeenteraadslid Jan Wiesenekker heeft gisteren per ongeluk burgemeester Joost van Oostrum beledigd. In een mail schreef hij: ‘Het was beter als u het persbericht rectaal ficeerde’.
Navraag leerde dat hij niet bedoelde dat de burgemeester het persbericht in zijn achterste moest steken (rectaal fixeren). “Ik bedoelde rectificeren, mijn Nederlands is niet zo goed. Dit is niet best.”
Wiesenekker, die zijn mail naar een groot aantal mensen verstuurde, kwam daarna zelf met een rectificatie. De zaak is des te pikanter, omdat Wiesenekker kwaad is op de burgemeester over het persbericht. Dat ging over een integriteitsonderzoek naar de Rhenense raad dat is afgeblazen omdat Wiesenekker niet wilde tekenen.
Burgemeester Van Oostrum reageerde rustig op het voorval. “Ik ga ervan uit dat hij rectificeerde bedoelde. Meneer Wiesenekker maakt wel vaker taalfouten.”
Bron: Gelderlander

Geweldig!!!! Dit doet zelfs Tineke Schouten hem niet na 😉

Scheikunde?

Mijn dochter (ik mag geen kleine meisje meer zeggen) staat op het punt om de volgende carrière-stap in haar leven te gaan zetten. Ze is inmiddels begonnen aan het laatste jaartje basisschool en daarbij hoort het nemen van een beslissing die voor de rest van het leven bepalend zal zijn, het voortgezet onderwijs. Wat gaat het worden MAVO?, HAVO?, VWO? Het CITO-advies luidt voor als nog HAVO-VWO en dus komt volgende “probleem” om de hoek kijken, het vinden van een passende school. Ook al kan je nog zo goed leren, als de school niet die uitstraling heeft waardoor je er met veel plezier naartoe gaat kan dit nadelige gevolgen hebben op de prestaties en het halen van het wel begeerde papiertje.

De scholen zijn hier momenteel in de ban van de “open dagen” en als eerste stond voor ons het Rembrandt College in Veenendaal op het programma. Op zich een hele leuke school met een jonge- en moderne uitstraling, vakkenpakketten als op iedere andere school maar met wat creatieve toevoegingen, we weten allemaal nog wie Rembrandt was dus wat die toevoegingen waren spreekt voor zich. Ieder vak werd gepresenteerd door de leraar die het gaf. Geen saaie stof maar leuke opdrachtjes stonden ons te wachten en zo belanden we in het wiskunde-lokaal alwaar wat behendigheidspelletjes op een tafel lagen. Het voorgaande team verontschuldigde zich met de mededeling dat ze twee uur bezig waren geweest maar met het klamme zweet in de handen en zwaar in de stress het stokje met een bolletje, 2 touwtjes en 3 ringetjes graag over wilde geven. Het was de bedoeling om 1 van de ringen los te krijgen van de rest, uiteraard zonder schaar. Een snelle blik, kabeltje klik/klak en binnen 30 seconden lag de ring los op tafel en dan heb ik hem niet eens “thuis zelf ook”. Wij keken elkaar aan en schoten met z’n allen in de lach, de toon was gezet.

Van klasgenoten kregen we te horen dat er in het scheikunde-lokaal ook leuke proefjes gedaan konden worden. Eén ervan was het verzilveren van een reageerbuis, een proces dat ik nog niet zo lang geleden ook op Discovery-channel gezien had en mij dus bekend voor kwam. Zelf ben ik niet zo’n ster in scheikunde en heb ooit met de hakken over de sloot een diploma gehaald waarbij scheikunde een onderdeel en voor mij dus een groot struikelblok was. De leraar wilde ons wel even te woord staan en uiteraard was mijn ervaring een onderwerp van gesprek. Er werd hartelijk om gelachen om de chemische verbindingen die mij nog in het geheugen stonden. H2O, H2O2, H2SO4 en H2S zijn de dingen waar ik nu nog wel eens mee te maken heb en dus was bij mij de chemie nog niet helemaal versleten. Toch kreeg ik de leraar op de knieën met het noemen van mijn laatst bekende “verbinding”, H3N2… Piekerend liep de man door het lokaal, je zag hem denken…. wat kan het zijn. Ik heb hem maar uit zijn lijden verlost met de woorden dat ik griep had gehad… Tsja, het was geen biologie-mannetje denk ik.

H3N2

De keukenrol is al op en ook de voorraad toiletpapier slinkt met het uur. Mijn ogen loensen en zijn maar met veel moeite weer in een rechte lijn te krijgen. Het kost ontzettend veel energie om de trap af te komen en nog meer om er weer op te komen maar de inwendige mens moet wel gevuld blijven. Ik ben een mandarijnen kuur begonnen want de griep-epidemie slaat fors om zich heen en hier is de griepgolf inmiddels ook 100%. Dus mochten jullie mij missen, ik lig te dobberen….