Categorie: Zomaar

Ik had niet verwacht dat de Sint mij nog iets zou brengen dit jaar. Zo lief ben ik immers niet geweest als je bijvoorbeeld de vorige post leest 😉 Toch is de goedheiligman nog even langs geweest. Hij zal wel even hebben staan kloppen want ik was de gehele dag niet thuis. Dus heeft hij het maar door de brievenbus gegooid. Mooi briefje erop met de tekst: “wie zoet is krijgt lekker”. Nou “Sint”, bedankt hoor 😉

Waar ik dus echt een hekel aan heb is anoniem iets in mijn bus mikken…..

12-12-2007: De dader is achterhaald. Staat in het boekje…beware 😛

Ieder jaar weer is het een strijd tussen de 2 rivalen die aan het eind van het jaar onze knip proberen te rippen. Het lijkt wel alsof er in Valkenburg geen strijd geleverd hoeft te worden. Tijdens en rondritje door onze meest zuidelijke provincie dacht ik gezellig een wandelingetje in ons meestbekende mijnen-dorpje te maken. Tot mijn verbazing was het er een drukte van je welste. Nu kan ik me voorstellen dat de mijnen altijd wel druk bezocht zijn. Maar dat er een rij van ruim 100 mtr. voor de kassa zou staan had ik niet verwacht. Wat bleek, merendeel van de mijnen was ingericht als Kerstmarkt. Opvallend was ook het grote aandeel kerstbomen dat door de winkelstraten verspreid stond. Er was nergens ook maar een teken van Sinterklaas te vinden. Geen paardenpoep op de daken of een platgetrapte pepernoot. Vreemd volk die Valkenburgers.

Dan maar een rondje door de omgeving gaan rijden. Altijd leuk die “Dutch mountains with clouds”.

Ja hoor, hij is er weer. De goedheiligman heeft in grote delen van het land zijn intrede weer gedaan. In Rhenen komt de Sint nog altijd per boot aan en dit zorgt toch voor een groot aantal wachtenden langs de oever van de Nederrijn. Menig kinderhartje is weer sneller gaan kloppen want de tijd van het zetten van de schoen is weer aangebroken. Wat zal de goede Sint ons dit jaar weer gaan schenken…

Anders dan voorgaande jaren ben ik maar eens aan de overkant van het water gaan zitten. Dan zie je eigenlijk pas hoeveel mensen er op zo’n intocht af komen. 1 ding is zeker, er zijn nog maar weinig beelden gemaakt vanaf deze kant. het nadeel is dat ik een aardig eindje van de rest van de activiteiten af zat. De zaterdagmiddag drukte op de weg maakt het er niet makkelijker op om de rest van de intocht te fotograferen. Gelukkig had de Sint het ook niet makkelijk om op Amerigo door de grote mensenmenigte te komen.

Op het plein voor het oude raadhuis van Rhenen werd de aankomst van de Sint nog even door gevierd.

Live your life in the city of lights!!

Zou het echt kunnen, sneeuw in Barcelona?

Sneeuw in oktober of gewoon een struik vol witte bloempies met een overdosis tegenlicht?

Het is een echte Bickel!!

Af en toe stap ik in de auto om even lekker uit te waaien aan het strand, dag of nacht, het maakt niet uit en zo dus ook vandaag. Even weg van huis, de boel even lekker de boel laten en de tijd voor mezelf nemen. Na 3 kwartier file bereikte ik eindelijk de garage. Even lekker een bakkie bij Crazy Piano’s op het terras en daarna naar het strand.

Het was heerlijk vertoeven moet ik zeggen. iPod mee en plat, oogjes dicht, neus in de zon en verstand op nadenken. Ben niet zo’n zandliefhebber maar met kleding aan moet het kunnen. Voor de grap heb ik een zelfportretje gemaak met mijn Canon IXUS 50. Valt niet mee moet ik zeggen. Meestal sta ik zelf achter de camera dus veel foto’s van mijzelf heb ik helaas niet. Ach, hij is wel aardig 😉

…is echt een hele goede film! Nog niet gezien? Ik kan hem je echt aanraden 😉

Natuurlijk was het niet de politie-ferrari die het nieuws bracht vandaag. Vandaag mocht ik voor de Utrechtse (Rijks)politie op pad en wel naar het Wilhelmina Kinder Ziekenhuis in Utrecht. Het was even slikken voor mij en mijn kleine meisje toen vanmorgen om 06.40 mijn wekkertje ging maar ach, de klant is koning.

De “Doe een wens stichting” organiseerde vandaag in samenwerking met de Ferrari-club Nederland een evenementje voor reuma-patienten. Er waren ruim 100 Ferrari-eigenaren bereid gevonden om medewerking te verlenen aan een puzzelrit. Iedere deelnemer werd bij het W.K.Z. weggevlagd door Gekke Bavo. De rit eindigde op Rotterdam Airport alwaar iedere Ferrari-eigenaar zijn mede-passagier even mocht laten zien hoe hard zijn auto echt kon. Na de lunch vertrokken alle auto’s in een lange stoet naar het Ahoi waar familie en genodigden een soort defilé af namen. De begeleiding bestond uit ruim 25 motoragenten uit het gehele land en de coördinatoren van deze motormuizen moesten dus even vastgelegd worden.

Al met al weer een leuk initiatief en vooral een lust voor het oor als zo’n rode (?) bolide de klinkers uit de weg werkt wanneer hij vol gas wegbrult.