Vrijdagavond had ik een klusje waarbij stilte kennelijk zeer gewenst was. Een premiere van een toneelstuk door verstandelijk gehandicapten. De spelers waren niet alleen verantwoordelijk voor de uitvoering, ook kleding en decor was door hen zelf ontworpen en gemaakt. Heel knap dus. Voor de Gelderlander moest ik daar een tweetal series maken voor de krant van zaterdag en de krant van a.s. donderdag. Flitsen werd niet gewaardeerd dus alles moest op kunstlicht. Dan maak je wat plaatjes extra want bewegings-onscherpte heb je maar zo. De camera lekker op snelheid dus ….. Helaas werd dit niet door iedereen als prettig ervaren. Al snel klopte iemand mij op de schouder en verzocht mij om de “winder” uit te zetten. In eerste instantie snapte ik niet eens wat ze bedoelde want “winder”….. das lang geleden. Ik had ook geen zin om uit te leggen wat het wel was want daar wordt het ook niet stiller op. Heb het er maar bij gelaten. “Winder”……..
Voetballen speciaal
Een van de opdrachten die ik dit weekend had was een voetbalwedstrijd op kunstgras. De nadruk bij deze opdracht lag dan ook op het gras en niet op het spel. DVSA uit Amerongen speelde zaterdag de eerste competitiewedstrijd op het nieuwe trapveldje van 1,2 miljoen euro… Een best wel dure manier om op grasmaaien te besparen maar goed. Ik heb er zelf ook even op gelopen en ik kan je zeggen dat het erg veel op echt gras lijkt. Het blijft echter plastic. Tussen de grassprietjes zit ook geen zwarte grond maar meer iets dat lijkt op fijn grind. Van te voren had ik al het gevoel dat het een faire wedstrijd zou gaan worden want hier maak je niet echt graag een sliding op lijkt mij zo. De waterzak en spons kwamen dan ook weinig voor de dag en als er dan toch een gokje gewaagd werd ging dat ten koste van het vel op knieën en dijbenen. Sponsorcontractje met Hansaplast??

Ouderdom
Ouderdom komt met gebreken zegt men vaak. Een rimpeltje meer, de snelheid eruit, een humeur dat niet altijd een glimlach veroorzaakt en men maakt wat vaker een foutje. Bij mensen wordt dit meestal geaccepteerd maar bijvoorbeeld een laptop wordt dan al gauw een lastpak als de jaren beginnen te tellen. Mijn laptop begint ook tekenen van ouderdom te vertonen. Met enige regelmaat word ik geplaagd door het overbekende blauwe scherm met de mededeling dat er een fatale fout is opgetreden. Als je dan voor je plezier achter de laptop zit dan kan je nog een beetje vergevingsgezind zijn. Als het er om spant en je voor een deadline staat en het apparaat laat je in de steek, kan je hem wel tegen de muur aan kwakken. Ik ben dan ook bang dat mijn huidige laptop het niet lang meer gaat maken. Hij heeft dan ook zijn beste tijd gehad als je bedenkt dat het om een 750 MHz machientje uit 2002 gaat. Het wordt tijd dat hij uit zijn lijden wordt verlost. 1 geregistreerde klacht vanuit de centrale fotoredactie is voor mij meer dan genoeg 😉
Een dak!
De rust is weer een beetje terug al trekt het aantal klussen behoorlijk aan. Het lijkt erop dat ik nog een leuke eindsprint ga maken voor het einde van dit jaar. Het dakloze tijdperk zit er ook op met een behoorlijke “zolder/woonkamer” als tijdelijk verblijf. Het blijft echter wel behelpen. Alle meubels heb ik overgedaan aan de nieuwe bewoner van mijn oude huis en het enige wat ik nog heb is mijn bed en een salontafel. Borden, glazen, bestek en alle andere kastvulling is zolang opgeslagen en het enige wat er in mijn kamer staat is dus een bed (lekker in het midden van de kamer), TV (zonder kabel), een stereo en een dvd-speler. In een ander kamertje staan een aantal dozen met eerste levensbehoeften zoals handdoeken, kleding en wat cd’s en dvd’s. Voor de rest moet ik het doen met wijn uit een plastic bekertje en koffie uit de Senseo. Eten doe ik op uitnodiging. Visite mag komen maar wel met de wetenschap dat ze met mij het bed moeten delen 😉 Dit alles gaat nog door tot 15 januari als ik de sleutel van mijn nieuwe huis krijg. Aangezien er dan nog heel wat werk ligt te wachten verhuis ik wederom alleen mijn bed zodat ik na gedane arbeid direct kan gaan slapen. Meubels kunnen nog wel even op zich laten wachten omdat ik totaal nog niet weet wat er zal passen bij de plannen die ik heb met de vloeren en de muren. Voorlopig eerst maar eens genieten van de privé-rust.
Rij jij of rij ik?
Pasfoto
De tijd was rijp voor wat nieuwe documenten. Mijn rijbewijs was in verre staat van ontbinding en ook mijn paspoort was verlopen. Op naar het gemeentehuis voor wat nieuwe exemplaren. Wel eerst even langs de fotograaf voor nieuwe pasfoto’s. De pasfoto’s van tegenwoordig moeten echter aan heel wat eisen voldoen. Zo moeten beide oren goed zichtbaar zijn, moeten de ogen goed zichtbaar zijn en mag er niet meer vrolijk gelachen worden op de foto. Nou, dat moest ik dus maar eens uitproberen. Vreemd genoeg voldeed mijn foto niet. Snap echt niet waarom…….

Grand Finale

Met de finale races van afgelopen zondag op het Circuitpark Zandvoort is er een einde gekomen aan het autosport-hoogseizoen van 2006. Hoogstwaarschijnlijk ook aan mijn “loopbaan” als autosportfotograaf voor diverse dagbladen een weekkranten. Met gemengde gevoelens kijk ik terug op een leuk jaar dat veel “bewegend” beeld heeft opgeleverd. Voor het Circuitpark Zandvoort moet je als fotograaf/journalist echter minimaal 5 publicaties in een geregistreerd medium hebben om voor een Media-jaarkaart in aanmerking te komen. Helaas waren de redacties niet zo welwillend en staat de teller dit jaar maar op een schamele 4 publicaties. Niet genoeg dus. Bovendien gaat er op het zakelijke gebied het een en ander veranderen waardoor een meerdaags bezoek aan een circuit wel eens niet meer mogelijk kan zijn. Hierover later meer, maar hangende het onderzoek kan ik hier nog geen uitspraak over doen ;). Ik heb in iedergeval iets om naar uit te kijken en om voor de kenners even een tipje van de slui(t)er op te lichten zeg ik………Gelderlander 😀
Scoren
Als je echt goed je best doet….
Wat krijgen we nou?
Ja je ziet het goed, voetballen! Het is voor mij al weer even geleden dat ik een voetbalwedstrijd bezocht en gefotografeerd heb. Maar er staan een aantal veranderingen op stapel en die brengen het fotograferen van voetballen met zich mee. Het was wel weer even wennen hoor, na een jaartje of 4. De foto die hier nu te zien is zou ik naar de krant gestuurd hebben. De enige reden die ik zou kunnen bedenken waarom men er niet zo blij mee zou zijn is dat er geen bal op staat. Voor de rest kan het er voor de eerste keer wel mee door dacht ik.
Rust of gedwongen stilte?
Het zal stil zijn de komende maanden of toch niet? In iedergeval heb ik tot half januari geen internet. Maar mocht er echt iets bijzonders zijn dan laat ik dat uiteraard wel even weten. Vervelend is het wel……

