Auteur: Peter

Ik zou het niet weten
Geplaatst op

De binnen-lade

Het begon als een hersenkronkel en liep uit op een forse verbouwing met als resultaat een schitterend nieuwe keuken en een complete metamorfose van mijn woonkamer.

Het ontwerp van de keuken was al best een opgave. Deze moest over de ontbrekende plavuizen vallen en genoeg ruimte bieden om het gemis van de bovenkastjes op te heffen. Dat alles resulteerde in een keuken die als ‘zeer groot’ geclassificeerd kon worden door de Keukenconcurrent.

Veel van het werk heb ik zelf uitgevoerd en wat ik niet alleen kon, is samen met mijn hele handige buurman gedaan. Het sloopwerk, de elektra, de verlichting, het water, de riolering en de verwarming…. En met een helpende hand van de buurman uiteindelijk het dubbele plafond en de plaatsing van de keuken. Eigenlijk is de hele verbouwing perfect verlopen al zeg ik het zelf.

Toch was er een klein minpuntje. In 1 van de ladeblokken ontbrak een binnenlade. Voor de rest was er niets op- of aan- te merken op de keuken. Even bellen met de klantenservice en dan komt het wel goed…. dacht ik…. De aller vriendelijkste medewerkster snapte direct het probleem en tot op de levering van de lade ging het goed. Natuurlijk moet de Keukenconcurrent de lade ook even plaatsen….. Daar dacht de dame toch anders over. Omdat ik ervoor gekozen had om de keuken zelf te plaatsen had ik volgens de dame geen recht op de plaatsing van de lade. Hierna ontspoorde het telefoongesprek want de dame en ik stonden lijnrecht tegenover elkaar. Het kan niet zo zijn dat ik verantwoordelijk ben voor het plaatsen van een lade die er vanaf de fabriek al in had moeten zitten. Het voelde een beetje als het kopen van een auto op 3 wielen waarvan het vierde wiel in de kofferbak lag en die ik er dan zelf onder moest zetten. “Kom de lade maar brengen en als deze niet geplaatst wordt ga ik verdere stappen ondernemen maar met jou in ieder geval niet verder meer in discussie”, was de slotconclusie.

Een mooie mail naar de klantenservice en de verkoper van de keuken in Veenendaal, waarin ik de betrokken partijen in gebreke heb gesteld en vervolgactie heb aangekondigd was genoeg om terug gebeld te worden door wederom een alleraardigst vrouwtje van de klantenservice. Excuses werden gemaakt en tussen neus en lippen door vertelde de dame dat de vorige medewerkster inmiddels ontslagen was… Er werd een afspraak gemaakt voor een bezoek van een monteur en de lade zou geplaatst worden.

Vandaag was het dan eindelijk zover, de lade is geplaatst en nu is mijn keuken echt helemaal af. Of ik nog een review ga schrijven weet ik niet…. hopelijk doet Google zijn werk en wordt dit stukje eerder gevonden 😉

Geplaatst op

Vuurwerkslachtoffer

Een knal…. een gil….. drama alom…. wederom een slachtoffer van zwaar illegaal vuurwerk. De trieste aanblik van de grote schade die het stuk vuurwerk heeft aangericht schijnt weinig indruk te maken. Een tipje voor de veroorzaker van het leed op bovenstaande foto: “als je dan zo’n held bent, hou dan de volgende keer met je hand het vuurwerk tegen het verkeersbord”.

Oud & Nieuw, het is één van de weinige momenten waarop ik echt gebruik maak van mijn Politie Perskaart (kaart, hesje en rellenkaart) want ook dit keer was er weer een inzet van de Mobiele Eenheid nodig om de orde in Achterberg te herstellen. Slechts 1 ‘Cobra 6’ richting de brandweer was genoeg om de “festiviteiten” vroegtijdig te beëindigen. Ik weet niet hoe het feest er leuker van wordt maar kennelijk hoort daar het verbranden van al je grof huishoudelijk afval bij en is het de uitgelezen manier om van je oude autobanden af te komen in plaats van te betalen als je ze af moet voeren.

De 19 jarige Rhenenaar die de bermbom naar de brandweer gooide zal zich binnenkort voor de rechter moeten verantwoorden voor zijn daden en zal dan hoogstwaarschijnlijk een weekje of wat bij de plantsoenendienst mogen melden voor zijn taakstraf. Drie jaar solitaire opsluiting is in mijn ogen een meer passende straf. Schoffelen maakt geen indruk op dit soort mensen.

Ik ben absoluut een liefhebber van vuurwerk en ik vind het afschaffen ervan geen goed idee. Oke, er is overlast maar op 365 dagen vind ik dit acceptabel. Ik heb het dan wel over het ‘normaal afsteken van vuurwerk’. Alle randzaken zoals schade aan andermans eigendom hebben in mijn over niets te maken met een feestje en als dat de reden is waarom we geen vuurwerk meer af mogen steken dan begin ik toch echt te twijfelen….

Geplaatst op

De puinhoop van Eneco

De energieprijzen….. het alles bepalende gespreksonderwerp tijdens werk, sport, in de kroeg, bij de bakker en op de verjaardag van je schoonmoeder. Onheilspellende berichten in de media zorgen voor grote angsten. De energieprijzen schieten door meerdere factoren door het plafond en ook de consumenten gaan fors meer betalen.

Tariefverhoging en de Eneco-app
Eneco en andere energiemaatschappijen kondigden een flinke verhoging aan maar werden daarbij op de vingers getikt omdat de ingangstermijn te kort zou zijn. Onder grote druk zwichten de maatschappijen en men ging schoorvoetend over op een ingangstermijn van 30 dagen. Vandaag is het dan eindelijk zover, mijn verhoging is ingegaan. Nu ligt mijn verbruik niet zo schrikbarend hoog dus erg bang ben ik er niet voor of….. Na het openen van de app zie ik tot mijn verbazing een maandverbruik dat alle verwachtingen te boven gaat. De grappenmakers van Eneco hebben voor het gemak mijn gehele maandverbruik van oktober maar even vermenigvuldigd met de nieuwe tarieven. Mijn vertrouwde maandbedrag van €26,72 is in 1 klap veranderd naar €96,25!  Mijn tip, maak schermafdrukjes en bewaar deze goed. De app is dan misschien niet zo slim als de gebruiker, als Eneco zelf ook niet zo slim is kost dat serieus geld…. als je namelijk iets verder kijkt is heel 2022 verrekend met de nieuwe tarieven!

De waarheid
Maar hoe zit dat nou eigenlijk met die energietarieven? Kijk eens op deze site, https://www.energiemarktinformatie.nl/. Hier vind je de actuele energieprijzen zoals deze op de energiemarkt gelden. In het onderstaande staatje zie je de stroomprijzen van 23 en 24 oktober in MWh met de daarbij behorende prijzen:
Dit zijn de prijzen per uur. Gemiddeld is dit voor 24 oktober €77,91 per megawattuur. Even terug rekenen naar onze eigen meterkast….dat is €0,07 per kilowattuur!

Ook voor gas is er zo’n staartje op te vragen.
Hier is het omrekenen iets ingewikkelder. Voor het omrekenen van MWH naar M3 moet je de MWH delen door 0,00976944, 1 MWH is dan 102,36M3. 102,36M3 gas kost volgens dit staartje maximaal €19,17. Dat is €0,174 per M3!

Mijn nieuwe contractprijzen zijn nu €0,84 voor 1 kWh en €3,39 voor 1 M3 gas maar als u nog snapt waarom we zoveel moeten betalen dan snap ik het ook!

Geplaatst op

De echte turk?

Turkije, je mag er wat van vinden maar ik ga er nog steeds graag op vakantie. Met een euro ben je de koning te rijk en de vriendelijkheid van de mensen is daar ongekend. Of…. Toch tref je zo af en toe een verschrikkelijke hufter tussen al die mensen die je wel op handen dragen…. Zo hadden wij een transfer van het vliegveld naar ons hotel. Nu hadden wij niet een alledaags hotel maar eentje zonder ultra-all-inclusive en niet direct aan het strand. Nee, dit keer zaten we in het hartje van Antalya wat maakte dat wij de enige in het busje waren.

Op zich verliep alles voorspoedig, zonder vliegveldstress en binnen no-time zaten we in het busje naar het hotel. De joviale chauffeur voorzag ons van alle gemakken en toonde ons de minibar. Water! daar waren we wel aan toe dus namen we een flesje. De reis naar ons hotel was kort, het grote voordeel van je verblijf in Antalya. Eenmaal bij het hotel aangekomen werden onze koffers uitgeladen en kwam het moment van afscheid van onze chauffeur. Ik wilde voor het flesje water betalen en de man wat fooi geven. Het flesje water kost doorgaans niet meer dan 50 eurocent en dus dacht ik er goed aan te doen om de man 4 euro te geven, 2 muntjes van 2 euro. Met dezelfde gang krijg ik de muntjes weer terug. “No good money, no good money”, riep de chauffeur. Huh? “No good money!!”, waarop de chauffeur zijn portemonnee opende en mij verschillende eurobiljetten toonde. Ik geef hem nogmaals de 2 muntjes waarop hij wederom zegt: “No good money, no good money!”. Weer geeft hij de muntjes terug waarop ik hem zeg: “you can change this money yourselve!”. Ik ben ineens helemaal klaar met de man, kijk hem aan en zeg: “No good money?”….. en vervolgens geef ik hem nog maar 1(!) muntje van 2 euro. Boos foeterend gooit de chauffeur ons het 2 euro muntje voor de voeten loopt de chauffeur weg. Ik raap het muntje op en loop door, “dan niet”.

De volgende dag lopen we door een winkelstraatje en zien een zwerver liggen. Ik voel in mijn zak, pak de 2 euro en geeft hem die. De zwerver bedankt mij meermaals en als we verder lopen zeg ik: “zo die kan naar de MAC”. Als we even later terug komen zit de zwerver te genieten van een flink broodje döner. Als hij me ziet houd hij het broodje omhoog en dankt me nogmaals.

In Turkije draait alles om fooi. Vooral de taxichauffeurs zijn er blij mee. Zo treffen we op een dag een heel oud mannetje. Ik raak met hem in gesprek althans, nadat ik mijn hele Turkse woordenschat op hem losgelaten heb (dat zijn er ongeveer 8) schakelen we over op de telefoon met ‘Google-translate’. Prima manier om de taalbarrière te overbruggen. De beste man is al met pensioen maar moet rond komen van 800 euro per maand. Dus rijdt hij nog in een taxi, zo’n 16 tot 18 uur per dag! Daarvoor krijgt hij 300 Turkse lira’s, omgerekend ongeveer 16 euro. We praten nog wat en als we op onze bestemming zijn geef ik de man 50 Turkse lira’s fooi. Nou vind ik kussen met oude mannetjes wat ver gaan maar als het aan de man had gelegen had hij het gedaan, zo dankbaar was hij. Zo kan het dus ook.

Wat er mis gegaan is met de eerste chauffeur weet ik niet…. misschien kwam het omdat hij in een Mercedes reed?

Geplaatst op

Kruis

Kruis…. een woord met vele betekenissen. De meest voorkomende is wel de geloof gerelateerde versie die het kruis symboliseert waaraan Jezus Christus ooit gestorven is. Uiteraard zijn daar ook weer diverse vormen van te bedenken.

Een anders soort kruis is het kruis dat je boven de weg ziet als een weg afgesloten is voor verkeer. Anders dan bij een geloof gerelateerd kruis weet men dit kruis wel veelvuldig te negeren.

Dan hebben we nog het kruis dat we allemaal hebben. Ons kruis. Ook dat kruis kent vele vormen maar uiteindelijk maar twee varianten. Tegenwoordig is het menselijk kruis een beetje in de ban want voor je het weet ga je over de grens en we weten allemaal wat daar van komt.

Op de Zwarteweg hebben we twee hele speciale kruizen. Deze kruizen zijn op de weg geschilderd en liggen daar niet voor niets. Deze kruizen moeten ervoor zorgen dat wij als bewoners van de Zwarteweg eenvoudig onze straat in kunnen rijden als het weer eens vast staat rondom het viaduct en zijn roemruchte verkeerslichten. Ook bij het verlaten van onze inrit kunnen deze kruizen ons helpen.

Niks aan het handje zou je zeggen, een mooie oplossing om problemen te voorkomen. Niets is minder waar. Ook vandaag weer stond ik klaar om onze inrit te verlaten maar werd ik daarbij gehinderd door een dame die het nodig vond om toch lekker eigenwijs aan te sluiten achter de laatste auto in de rij. Ik deed een klein vriendschappelijk toetje maar het enige dat ik ervoor terug kreeg was een arrogant vragende blik en een soort van Italiaans gebaar van “watte moette jij noe, ouleh”… oh nee, dat laatste is geen Italiaans. Met mijn handen maak en een kruis en nog steeds is mevrouw niet heel erg onder de indruk. Ze had de auto makkelijk een stukje terug kunnen laten lopen want ze was nog steeds de laatste in de rij maar nee, wederom het gebaar van “watte moette jij noe?”…. Nogmaals maak ik een kruis met mijn handen en wijs daarna op de weg….  Het licht springt op groen en weg is de dame.

Ik zou er een dagtaak aan kunnen hebben als ik iedere auto zou moeten fotograferen die op de kruizen stil komt te staan door onvoldoende vooruitziend verkeersinzicht. Ik ben de beroerdste niet en geniet vaak van de paniekering op de gezichten als de automobilist erachter komt dat die grote zwarte auto linksaf wil slaan en ze op dat moment vol op het kruis staan. Ik zet de auto dan vaak zo dicht mogelijk bij de auto op het kruis, puur uit leedvermaak. Lief zwaai ik nog even als ze de weg vrij maken….

Geplaatst op

Irritatiefactortje(s)

Zo eens in de zoveel tijd loopt bij mij het emmertje van verkeersirritaties over. De doorgaans kleine dingetjes vormen samen een grote bron van frustratie. De verloedering van de samenleving speelt daarbij een flinke rol. Wie herinnert zich niet alle knipperende mede-weggebruikers die je ziet als één van je koplampen stuk is. Vroeger wist je zo dat er iets mis was en na de derde knipperende auto stond je een lampje te wisselen.

Dat knipperen doen we tegenwoordig niet meer. Sterker nog, oom agent lijkt het niet eens meer te boeien want vaak genoeg zie ik die gewoon door rijden als ze een tegenligger hebben die maar 1 koplamp heeft. We vinden het met z’n allen vrij normaal dat je auto knipoogt. Het lijkt ook wel alsof het ons geen ruk interesseert of het licht het nou doet of niet. In sommige gevallen doen we zelfs niet eens de moeite om te kijken of we het licht wel aan hebben. Fancy ledverlichting, de zogenaamde dag-rij-verlichting, geeft vaak zoveel licht in het donker dat het lijkt alsof je de lampen aan hebt. Dat je achterverlichting helemaal uit is boeit schijnbaar niemand. Leuker nog is dit bij mist overdag…. Gebrek aan kennis, geen weet van de betekenis van al die gekleurde lampjes in je dashboard. Voor de liefhebbers, dat blauwe lampje in je dashboard betekent: “mijn tegemoet komend verkeer ziet geen donder meer”….

Met het mooie weer komen de wielrenners ook weer uit hun ei. Er is al veel gezegd over deze speciale beschermde bevolkingsgroep en helaas, is dat niets te veel. Als processierupsen begeven hele meutes zich door het verkeer, daarbij de verkeersregels en de veiligheid van alles, iedereen en vooral zichzelf aan de laars lappend. Tegen het verkeer over een rotonde schieten, langs de verkeerde kant van een vluchtheuvel scheren en het liefst naast elkaar ipv achter elkaar fietsen…. slechts een greep uit de voorbeelden die iedereen wel op kan dreunen. Maar één keer per jaar gaat men echt te ver. Dan wordt de wielerronde Veenendaal – Veenendaal georganiseerd. Eén van de prof-rondes die Nederland rijk is maakt dan zijn opwachting in onze regio. Ook dit jaar gaat dit gesponsorde feestje (of feestje voor de sponsors) weer van start. Maar liefst vier(!) keer een doorkomst over de Grebbeberg…. vier keer een volledige afsluiting van de N225, vier keer met je tanden in het stuur als deze poppenkast jou absoluut slecht uit komt. Eén keer Veenendaal is volgens mij een betere naam voor dit sportieve evenement. Gewoon in Veenendaal blijven als je zo nodig een wielerronde wilt organiseren. Maak er een dolle tijdrit van door alleen Veenendaal, liefst op zondag als er nagenoeg geen overlast veroorzaakt kán worden en val mij er vooral niet mee lastig!

Wie herinnert zich niet zijn eerste rijles? Hoe spannend was dat niet? Respect hoor voor iedere nieuwe automobilist, niks over te klagen en als het dan iets te lang duurt dan hang ik echt niet direct op de toeter. Alle begin is immers moeilijk. Maar er is een groep lessers waar ik toch een beetje problemen mee heb. Er zijn namelijk bepaalde beroepsgroepen die met optische- en geluidssignalen mogen rijden. Denk dan aan brandweer, politie en de ambulancedienst. Maar tegenwoordig zijn dit er veel meer dan je denkt. Huisartsenpost, Rijkswaterstaat, ProRail en boeventransport…. allemaal mogen ze met (blauw)zwaailicht en sirenes door het verkeer. Niks aan het handje als er echt iets is maar ook deze groepen krijgen tegenwoordig rijles op de openbare weg. Gewoon sirenes en zwaailichten aan en gaan met die hap. Maar wat als Henk en Annie geheel in paniek raken en de auto tegen een boom parkeren? Wie gaat die mensen dan uitleggen dat er eigenlijk helemaal geen levensbedreigende situatie was? De bril van Henk in de kreukels en Annie geheel uit de panty gescheurd…. “Nee mevrouw, we waren bezig met een rijvaardigheid-les, niks aan de hand”…. “We hebben gewoon een vooruitziende blik en wisten dat u de auto tegen een boom zou parkeren”….. niet uit te leggen dit en geloof mij, bijna dagelijks komen ze meerdere malen bij mijn huis voorbij.

Geplaatst op

Zonnepanelen zoeken

Het is bijna zover, de nieuwe gemeenteraad is bijna een feit in Rhenen. Een mooi moment om de aanleg van een zonnepark bij Remmerden nieuw leven in te blazen. Aanstaande vrijdag zullen er een aantal zonnepanelen verstopt worden op het veld dat in twee delen is opgesplitst.

Veld 1
Op veld 1 kunnen de mensen zoeken die voorstanders zijn voor zonnepanelen. Als ze een zonnepaneel vinden kunnen ze een prijs ontvangen.

Veld 2
Op veld 2 kunnen de mensen zoeken die tegenstander zijn voor zonnepanelen. Ook zij ontvangen een leuke attentie als ze een zonnepaneel vinden.

Veramelen
Om deel te nemen aan het zonnepanelen-zoeken moet men voortijdig verzamelen op de parkeerplaats van de trimbaan. Hier kunnen de benzine- en diesel-slurpende Kalverstraat-tanks geparkeerd worden waarna men onder begeleiding van de stille trom naar het zonneveld zal lopen.

Zon
Alleen als de zon schijnt zal er gezocht worden. Bij harde wind zal het zoeken worden afgeblazen. In dat geval gaat de organisatie op zoek naar windmolens.

Geplaatst op

De verkiezingen

We hebben ze weer gehad, de gemeenteraadsverkiezingen van 2022. Het is altijd weer spannend, wordt het een landelijke partij, een combinatie van landelijk met lokaal of wordt het een lokale partij die er met de zegen vandoor gaat. Voor de landelijke partijen is de gemeenteraadsverkiezing vaak een peiling hoe ze er momenteel voor staan. Ik zie echter het verband niet want wat heeft Rutte nu met onze koopzondag te maken? Of met de Rijnweek? In mijn ogen slaat die vergelijking kant noch wal. Alsof de plaatselijke VVD zich zorgen maakt over onze torenhoge brandstofprijzen…

In Rhenen heeft zich een overduidelijke verschuiving voor gedaan met als resultaat dat de Staatskundig Gereformeerde Partij (SGP) nu verreweg de grootste is geworden met een toename van 2 zetels ten opzichte van de 3 van 2018. Een duidelijk verlies van 1 van de andere partijen is er niet echt maar Rhenen heeft de laatste jaren meer inwoners gekregen waardoor er meer zetels te verdelen zijn.

Toch denk ik dat bepaalde partijen het hebben laten zitten door verkeerde beslissingen. Het lijkt allemaal een beetje op achterkamertjes politiek waarbij de ene partij wel erg veel rekening heeft gehouden met het verkiezingsprogramma van de ander. Het gevolg is dat de kiezers die partij achtereenvolgens links hebben neer gelegd en voor een heel andere partij gekozen hebben waardoor de zetelverdeling meer oppervlakkig is geworden. Misschien was het toch handiger geweest als er meer naar onafhankelijke adviseurs geluisterd zou worden… voor zover die er zijn. Nu loop je als partij 4 jaar achter de feiten aan.

Geplaatst op

De scheidsrechter

Er moet mij toch iets van het hart…. sommige scheidsrechters vragen er gewoon om, om vanaf de zijlijn “onjuist bejegend” te worden om het eens netjes te verwoorden. Het verhaaltje begint eigenlijk in oktober 2021. De derby der derby’s in de 4e klasse west I is wel De Musketiers tegen Oranje Wit. De 2 Elster ploegen waarvan de kantines slechts door een kleedkamergebouw gescheiden worden.  Waarschijnlijk de meest beladen wedstrijd van de competitie naast Candia’66 tegen VVA Achterberg. Zolang als ik het kunstje als plaatjesmaker doe, zit ik al bij voetbalwedstrijden op het veld. Het viskrukje is dan mijn grote vriend en mijn vaste plek is achter de achterlijn. Niemand die er last van heeft, hooguit de enkele speler die niet op tijd kan remmen…

Toch werd ik onaangenaam verrast door het optreden van de scheids in de wedstrijd Musketiers tegen Oranje Wit. Al voordat de eerste helft begon kwam de vader van de pupil van de week mij vertellen dat ik weg moest van de scheids. “Nou, als de scheids dat wil moet hij een held zijn en mij dat zelf even komen vertellen”, zei ik tegen de man. Maar hij kwam niet. Hij legde echter wel de wedstrijd stil nadat er een waar slagveld langs de zijlijn ontstond. Na het startsignaal van de wedstrijd ontstaken de fans een ware vuurwerkshow en dat vond de arbiter niet goed. Hij was voornemens om de wedstrijd pas te hervatten als alle supporters langs het veld verdwenen waren. Hij haalde daarmee direct de woede van de overige aanwezigen op de hals. Na driftig overleg met bestuursleden van beide ploegen werd de wedstrijd hervat….. ik zat er nog steeds.

De tweede helft van de wedstrijd stond op het punt van beginnen toen de keeper van Oranje Wit mij andermaal vertelde dat ik van het veld af moest. Daarop heb ik de scheids langs de achterlijn ontboden. De beste man was van menig dat ik mij eerst bij hem had moeten melden. De eerste helft heeft hij mij gedoogd maar nu was hij dat niet meer van plan. Dit heb ik in ruim 25 jaar nog nooit mee gemaakt. Oke, je kan eisen stellen aan de fotograaf zoals het dragen van een fluoriserend hesje in de 3e, 2e divisie of hoger maar dat gaat bij 4e klasse amateurs wat ver. Deze man was echter duidelijk van plan om mij weg te sturen en daarbij liet hij vallen dat hij een audit had van de KNVB. Toen viel het kwartje en ik de auditeur opgezocht. De beste man was zeer geamuseerd door het ronduit kinderachtige optreden van de scheidsrechter en zei dat ik gewoon weer moest gaan zitten. De volgende keer als ik die scheids weer tref ga ik me toch maar netjes bij hem melden, vooral als ik 10 minuten na aanvang van de wedstrijd aan kom. Ik zie mezelf dan zo het veld op lopen…. komt niet goed denk ik.

Afgelopen zaterdag was het wederom raak. Wederom een derby en wel tussen de Musketiers en VVA Achterberg. Ook hier had de scheidsrechter teveel noten op zijn zang. Iedere speler speelt landjepik bij een inworp maar deze scheids pikte dat niet. Hij floot en kende de inworp aan de andere partij toe., erg kinderachtig. Toen de beste man mij bemerkte begon hij van afstand dingen naar me te roepen waarvan ik echter geen pindakaas kon maken. Van de beste man moest ik naar achteren en wel met mijn rug tegen het hekwerk aan gaan zitten. Dus ik iets van een metertje achteruit zoals een professioneel voetballer dat ook doet maar dat was niet genoeg. Het spel werd onderbroken en de scheids kwam dreigend en wel op me af lopen. Mijn plek was tegen het hek…. en daar ging ik. Ik riep hem nog achterop of hij ook een spuitbus met wit schuim had maar waarschijnlijk was het maar goed dat hij dat niet hoorde. Mijn collega Herman die aan de andere kant zat kon gewoon blijven zitten waar hij zat, geen idee waarom…..

Ik heb alle respect voor de scheidsrechters die het Nederlandse voetbal in goede banen moeten leiden maar de autoritaire houding die men daarbij uitstraalt mag van mij wel een beetje minder.

Geplaatst op

Beschermde diersoort

De fietser…. geen verkeersdeelnemer wordt zo beschermd als de fietser. Als je een fietser aanrijdt ben je eigenlijk al bijna veroordeeld tot 240 uur dienstverlening voordat er überhaupt ook maar naar het ongeval gekeken is. Nee, de fietsers mag niets overkomen! In Rhenen speelt men al jaren met het idee om een belangrijke- en drukke kruising in de Lijnweg met de Achterbergsestraatweg te voorzien van een fietsers-tunnel zodat de fietsers de Lijnweg (N233) veilig kunnen kruisen. De kruising zou immers erg onveilig zijn voor deze langzame verkeersdeelnemers. Maar is dat eigenlijk wel zo?

De kruising is inmiddels voorzien van een snelheidsbeperking tot 60km/h en aan beide zijden van de kruising staan flitspalen om vast te leggen wie zich hier niet aan houdt. Ook wordt iedereen die door rood rijdt geflitst. Wat ik dan mis is flitspalen voor fietsers. Ga maar eens een middagje bij de kruising staan en kijk maar eens hoe veilig de fietsers zelf zijn…. Iedere dag zie je er wel een paar door rood fietsen. Wie doet het hier nou zo verkeerd vraag ik me dan af…

Een kleine kilometer verderop heeft de N233 een ventweg. Hier moeten de fietsers fietsen van Rhenen naar Veenendaal en vice versa. Vooral in de ochtend als de scholen nog moeten beginnen en in de middag als de scholen uit gaan kan je deze ventweg maar beter mijden met de auto. 2 – 3 of 4 breed, het maakt de scholieren niks uit want zij zijn de untouchables van de weg! Voor de goed orde, je mag alleen met z’n tweeën naast elkaar fietsen als de situatie het toelaat en het overige verkeer daar geen hinder van ondervindt. Let op, niet toeteren als je er achter komt te rijden want het enige dat onze lieve jeugd voor je over heeft is het alom internationaal bekende liefdes teken van slechts 1 vinger.

Aan de verkeerde kant van de weg fietsen mag tegenwoordig ook gewoon. Ik woon op de Zwarteweg en verlaat een uitrit als ik bij mijn huis weg rijd. Op zich een hele overzichtelijke kruising waarbij het verkeer veelal vanaf de brug naar boven komt rijden. Een korte blik naar het viaduct en je weet hoe het zit. Vanaf de brug is dat niet zo eenvoudig en dus kijk je daar wat intensiever naar. Vrij! Je kijkt nog even snel naar het viaduct, ook vrij en je trekt op. In een ooghoek zie je nog net de fietser die van boven naar beneden raast….. aan de verkeerde kant van de weg. Je schrikt je een ongeluk en de fietser evenzo. De schik slaat om in boosheid en ik doe mijn raampje aan de passagierskant omlaag. Ik vraag de fietser of hij nog toekomstplannen heeft want als hij zo doorgaat gaan die niet heel hard uit komen. Verbaasd vraagt de fietser waarom ik dat vraag en als ik hem vertel dat hij aan de verkeerde kant fietst kijkt hij me verbaasd aan. “Ohw, mag ik aan deze kant niet naar beneden fietsen meneer?”…. Gelukkig heeft de jongeman wel een veterstrikdiploma…..

Sommige fietsers zijn blind én doof. Zo trof ik nog niet zo lang geleden een fietser die overal met zijn gedachte was behalve bij de weg. De jongeman kruiste de rijbaan van rechts naar links zonder ook maar op of om te kijken. Ook deze man gevraagd wat zijn levensverwachtingen zijn. Geheel verbaasd vroeg hij wat mijn probleem was want hij had mij echt wel gehoord. Ik was alleen iets sneller bij hem dan hij verwacht had. Gehoord…. ik ben nog lang niet van plan om mijn diesel in te ruilen maar met een elektrische auto had meneer al lang kennis gemaakt met m’n kentekenplaat en de bumper die daar achter zit.

Dan zijn er nog de elektrische fietsers die met ruim 50km/h door de straten razen (of racen). Op het eerste gezicht niet zo’n heel groot probleem want er zijn er niet zo veel van. Maar op het tweede gezicht zijn ze toch sneller bij je auto dan je lief is en dat is toch wel even een dingetje. Ze denken namelijk ook dat alles wat hierboven omschreven staat bij het fietsen hoort en dan gaat het wel heel snel mis.

Er moet dus ook snel eens iets met de fietsers gebeuren want altijd maar de automobilist de schuld geven kan ook niet meer….

Om het verhaal niet al te lang te maken sla ik vandaag de racefietsers maar over….